Sunday, June 28, 2009

ေလလိႈင္းဆီသို႔...

စူးရွရွမ်က္၀န္း
ေသးလ်တ႔ဲ သူ႔အျပံဳးက
ရင္ခြင္မွာအၾကည္ဆိုက္
ခိုက္လိုက္မိတာ...

ႏူးညံ့ညံ့ဆံႏြယ္
ေလယူရာတိမ္းေတာ႔
အမူအရာေတြအယိမ္းမွာ
အၾကင္နာေတြရင္မွာပိုက္
ခ်စ္လိုက္မိတာ...

ဒီလုိနဲ႔...
ခ်ိဳမ်မ်စကားသံ
ၾကားရဖန္မ်ားေတာ႔
တေန႔တနာရီေ၀းရင္ေတာင္
အလြမ္းကုေဋရွည္တယ္ထင္မို႔
အျမဲတေစ ၾကားခ်င္ျပန္ေတာ႔
လွမ္းလာခဲ႔မယ္ေလ
ခ်စ္သူရိွရာ ေလလိႈင္းဆီသို႔...

Sunday, June 21, 2009

အေဖ










သားတို႔တီတာ
ငယ္စဥ္တည္းက
သားတို႔မီးတို႔
ဆူးမထိေအာင္
အစဥ္ပိုက္ေထြး
သားေခ်ာ႔ေတးျဖင္႔
အျမဲတေစ
အျပစ္မျမင္
အဖေမတၱာ
ကရုဏာျဖင္႔
ခ်စ္ခ်င္ခဲ႔တဲ႔ ... အေဖ

အရြယ္ေရာက္ေသာ္
ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး၌
အမ်ားတန္းတူ
အလိုသမွ်
မရိွရပဲ
အရာခပ္သိမ္း
ျပည္႔စံုျငိမ္းေအာင္
အပတ္တကုပ္
အလုပ္လုပ္၍
ရွာေဖြေကၽြးေမြး
လုပ္ေကၽြးခဲ႔တဲ႔ ... အေဖ

ေခ်ာ႔ကာတခါ
ေခ်ာက္တလွည္႔ျဖင္႔
စကားမ်ားေထြ
အမုန္းယူ၍
ေျပာဆိုေသာ္လည္း
ရင္ထဲတြင္ေတာ႔
ၾကီးမားေမတၱာ
ေစတနာျဖင္႔
သားတို႔ေကာင္းက်ိဳး
အစဥ္တိုးေအာင္
လမ္းျပျပဳျပင္
ညႊန္ၾကားေပးခဲ႔တဲ႔ ... အေဖ

ဖခင္က်င္႔၀တ္
မပ်က္ရေအာင္
ငယ္ကစ၍
ရြယ္ေရာက္ထိတိုင္
အရိပ္တၾကည္႔
စိတ္အသိႏွင္႔
ပူပန္ျခင္းငွာ
မေဖာ္ျပလည္း
ရင္ထဲတြင္ေတာ႔
သားတို႔က်န္းမာ
ခ်မ္းသာေစေၾကာင္း
ဆုေတာင္းေပးခဲ႔တဲ႔ ... အေဖ

အေဖ... အေဖ...အေဖ
ေတြ႔ဆံုခ်ိန္ေတြ
နည္းခဲ႔ေသာ္လည္း
ေနာက္ကြယ္ကေန
သားတို႔မ်က္ရည္
မက်ရေအာင္
ပင္ပင္ပန္းပန္း
ရွာေဖြျဖည္႔ဆီး
ေပးဆပ္ရင္းနဲ႔
ဇရာေထာင္းသြားခဲ႔ရတဲ႔... အေဖရယ္

သား(သမီး)တို႔
ျပန္အလာကို
ေႏြးေထြးေနတဲ့
ရင္ခြင္တစံု
ေမတၱာဟုန္နဲ႔
အမိနည္းတူ
အျမဲကမ္းလင့္
ၾကိဳဆိုေနတဲ့
အေဖမ်ားဆီသို႔.........

(၂၁.၆.၂၀၀၉ တြင္က်ေရာက္ေသာ အေဖမ်ားေန႔ကို ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင္႔)

Tuesday, June 9, 2009

ေဆာင္း


ႏွင္းပြင့္ေတြေၾကြ
အလင္းေ၀သည္႔

ေ၀လီေ၀လင္း
နံနက္ခင္းမွာ

သာယာၾကည္ႏူး
ေက်းငွက္ျမဴးသည္

တြန္က်ဴးဖန္သာ
သံစဥ္၀ါႏွင္႔

ၾကည္ျပာ၀င္းပ
ေကာင္းကင္လွထက္

ျဖဴစင္ရႊန္းလဲ႔
မင္းပံုရိပ္ကို

ေရးေရးထင္လာ
ျမင္ေယာင္မိသည္ ...


သို႔ေပမယ္႔...

ဟိုးတခ်ိန္က
ေဆာင္းပံုရိပ္ထဲ

အေၾကာင္းမကုန္တဲ႔
အတိတ္ေပမယ္႔

အေဟာင္းကုန္ရင္
အသစ္လာစျမဲမို႔

မေျပာင္းခ်င္ေပမယ္႔
တေဆာင္းေတာ႔
သစ္လာေတာ႔မွာပါလား...

Sunday, June 7, 2009

လမင္းသို႔


ရင္ခြင္မွာၾကယ္ေၾကြၾကတဲ႔ ညမွာ
လမင္းကေလွာင္ရီလို႔
တိမ္ေတြကိုေတာင္အေဖာ္စပ္လိုက္ေသး
ငါ႔ကိုေလွာင္ေျပာင္ဖို႔ေလ...

အမွတ္မရိွတဲ႔ငါက
ေကာင္းကင္ကိုအကူအညီေတာင္း
အခါခါဆုေတာင္းလို႔
လမင္းကိုမွတမ္းတခဲ႔မိေသးတယ္...

ေလေျပကေတာ႔
ငါ႔ကိုမကူညီတဲ႔အျပင္
မဆိုင္သလိုနဲ႔ ခနဲ႔သြားေသးတယ္...

ရပါတယ္
ဘ၀မွာဘာမွမရခဲ႔လဲ
ရင္ထဲမွာေၾကြတဲ႔ၾကယ္ေတာ႔
အသစ္အဆန္းေတြ႔ရင္ေတာင္
ရင္ထဲမွာပဲေၾကြေနမွာပါ...

လမင္းေရ
နင္႔လမ္းကိုနင္ေဖာက္
ေရာက္သေလာက္ေလွ်ာက္ႏိုင္ပါေစ...

ငါကေတာ႔ လမင္းကိုေမြးဖြားေစတယ္...
လမင္းကေတာ႔ ငါ႔ကိုေ၀းသြားေစတယ္...

လမင္းေရ...
နင္ဘယ္ေလာက္ေျပးေျပး
ေကာင္းကင္ထဲကေတာ႔ေျပးမလြတ္ပါဘူး

ေကာင္းကင္ကေတာ႔
ၾကင္နာေႏြးေထြးမႈ
ေအးျမတဲ႔ ေမတၱာ
တည္ျမဲတဲ႔သစၥာနဲ႔
နင္ ထြန္းလင္းႏိုင္ဖို႔
အစဥ္ေပးလင္းေနမွာ....

Thursday, June 4, 2009

မင္းေလးရဲ႕အေ၀းမွာေနခ်င္တယ္...

အေၾကာင္းမေကာင္းတဲ႔အေဟာင္း


ငါ႔ရဲ႕... ဒဏ္ရာေဟာင္းကို
ႏွလံုးသားျမိဳ႕ရိုးမွာ
ထာ၀ရျမွပ္ႏွံမယ္လို႔...
ဆံုးျဖတ္ထားတာ..
ဘယ္သူက... ( )
အတိတ္ေဟာင္းကို
အေရာင္ေျပာင္းခဲ့တာလဲ...

ငါ႔ရဲ႕... စာမ်က္ႏွာေဟာင္းေတြကို
ႏွလံုးသားသၤခ်ိဳင္းမွာ
ထာ၀ရေလာင္ကၽြမ္းလိုက္မယ္လို႔...
ဆံုးျဖတ္ထားတာ..
ဘယ္သူက... ( )
ဒိုင္ယာရီေဟာင္းေတြမွာ
ထပ္ေလာင္းျဖည္႔ခဲ႔တာလဲ...

ငါ႔ရဲ႕... အခ်စ္ေဟာင္းေတြကို
ႏွလံုးသားသစ္ပင္မွာ
ထာ၀ရခ်ိတ္ဆြဲေတာ႔မယ္လို႔...
ဆံုးျဖတ္ထားတာ...
ဘယ္သူက... ( )
ေလေျပေဟာင္းကို
အဟုန္ေကာင္းေစခဲ႔တာလဲ...

ငါ႔စိတ္ေဟာင္းနဲ႔
ငါ႔အေၾကာင္းကို
မေျပာင္းလဲႏိုင္သေရြ႕...
ငါ႔ကို..ငါ
နစ္ျမဳပ္ေစမွာလား...
ႏွစ္ျမွပ္ေစမွာလား...

လဲက်ခ်ိန္မွာ
ထူမယ္႔သူကိုေမွ်ာ္ခဲ႔...
ႏြမ္းလ်ခ်ိန္မွာ
ျပံဳးျပသူကိုေမာ္ခဲ႔...
အရံႈးရရင္ေတာင္
အႏိုင္လိုခ်င္သူအတြက္မို႔...

အဆံုးသတ္ခ်ိန္မွာေတာင္
အေဟာင္းေတြအတြက္ေတာ႔
အေကာင္းေတြခ်န္ထားေပးခဲ႔ပါ...................

Tuesday, June 2, 2009

အခ်စ္ဆံုး


မ်က္၀န္းစိုမွာ
မ်က္ရည္မိုးေတြ
ရြာသြန္းသလို...

ႏွလံုးအိုမွာ
နာက်င္ျခင္းေတြ
ထပ္ေဆာင္းသလို...

အမုန္းမလုိပါ
ၾကင္နာျခင္းေတြ
မေျပာင္းသလို...

ဘ၀မွာတစ္ခါ
ငါေလ မင္းကိုအခ်စ္ဆံုးဆို...

ပန္းပန္လ်က္ပဲ...

ညိုျပာျပာ လတာျပင့္ ေျခရင္း
လိႈင္းတက္ရာေဗဒါတက္၊ လိႈင္းသက္ရာဆင္း
ဆင္းရလည္းမသက္သာ
အုန္းလက္ေၾကြ ေရေပါေလာ၊ ေမ်ာစုန္လို႔လာ
အဆင္းနဲ႔ အလာ၊ ေဗဒါမ အေထြး
အုန္းလက္ေၾကြ သူ႔နံေဘး၊ ေဆာင္႔ခဲ႔ရေသး

ေဆာင္႔ခဲ႔လည္း မသက္သာ
ေနာက္တစ္ခ်ီ ဒီတစ္လံုးက၊ ဖံုးလိုက္ျပန္ပါ
ျမဳပ္ေလေပါ႔ ေပၚမလာ၊ မေဗဒါ အလွ
တစ္လံကြာ လိႈင္းအၾကြ၊ ေပၚလိုက္ျပန္ရ

ေပၚျပန္လည္း မသက္သာ
ေခ်ာင္းအဆြယ္ ေျမာင္းငယ္ထဲက
ဘဲထြက္လို႔လာ

ဘဲအုပ္မွာ တစ္ရာ ႏွစ္ရာ
ေဗဒါက တစ္ပင္ထဲ (တည္း)
အယက္ အကန္ခံလို႔
ေဗဒါပ်ံ အံကိုခဲ၊ ပန္းပန္လ်က္ပဲ...

ဆရာေဇာ္ဂ်ီ
(တကၠသိုလ္ အိုးေ၀မဂၢဇင္း ၁၉၆၀)

Sunday, May 31, 2009

တမ္းခ်င္း

နင္ဟာငါ႔ရဲ႕ ေကာင္းကင္
ငါရဲ႕ဘ၀မို႔
ငါ႔ကိုေျခနင္း
ရက္စက္ျခင္းေတြ
ေပးထားခဲ႔လည္း
တသက္မွာတခါ
ထာ၀ရသာ
ရင္ခြင္ဦးမို႔
ငါဟာေသမင္း
ရင္ဆိုင္ရင္းေတာင္
မင္းကိုတမ္းတ
သတိရေနမယ္.............

Saturday, May 30, 2009

ကြက္လပ္....

ဒဏ္ရာေတြဗလဗြနဲ႔
အခါခါထိရွခဲ႔တဲ႔ ႏွလံုးသား ...
အၾကိမ္ၾကိမ္ ေမွ်ာ္လင္႔ေနေပမယ္႔
ျပန္မရႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ...
ငါ႔အတြက္ေတာ႔ ...
သခၤ်ာညီမွ်ျခင္းကို ... အေျဖရွာႏိုင္ခဲ႔ေပမယ္႔
အခ်စ္ညီမွ်ျခင္းကို ...ဘယ္ေလာက္ပဲအစားထိုး
မေျပလည္ႏိုင္ခဲ႔တာ ... ဘာေၾကာင္႔လဲ
တခုေတာ႔သိေနခဲ႔ပါတယ္
မင္းထားခဲ႕တဲ႔ကြက္လပ္
မျဖည္႔ပဲထားလိုက္ရင္ေတာင္
တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ႔ ....တန္ျပန္ျခင္းက
ျပည္႔လာလိမ္႔မယ္လို႔...

Friday, May 22, 2009

စာသားတခ်ိဳ႕ပါ...

ဒီညေရာ အိပ္မရျခင္းေတြကို ရင္ဆိုင္ရအုန္းမွာလား
ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ရူးေနျပီလားလို႔ေတာင္ထင္မိတယ္
ဟုတ္မွာပါ...
တကယ္ေတာ႔ ေမ႔မရႏိုင္ျခင္းက ထာ၀စဥ္စိုးမိုးေနလို႔ပါ
အခ်စ္ၾကီးတာလား
သံေယာဇဥ္ၾကီးတာလား
တခုခုပါပဲ
ဒါမွမဟုတ္
စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ခဲ႔တာလား
မဟုတ္ဘူး
လံုး၀မဟုတ္ဘူး
စခ်စ္ကတည္းက ထာ၀ရအခ်စ္နဲ႔ခ်စ္ခဲ႔မိတာကိုး
ငါမွားသြားတယ္
ငါအေပၚယံေလာက္ပဲ ခ်စ္ခဲ႔ရမွာ
ဒါေပမယ္႔ ဒီအမွားဟာ ငါ႔တဘ၀လံုးအတြက္ ၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ႕ဖြယ္ေကာင္းတဲ႔ အမွားပါ
ငါဟာ မင္းကို ပိုင္ဆိုင္ခဲ႔ရဖူးတယ္
ေထြးပုိက္ခဲ႔ရဖူးတယ္
မင္းရဲ႕ အေျပာေတြမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔႔ရဖူးတယ္
မင္းရဲ႕ အနမ္းေတြမွာ ၾကည္ႏူးခဲ႔ရဖူးတယ္
ငါ႔ဘ၀မွာ မရႏိုင္ခဲ႔တဲ႔.. မရႏိုင္ေတာ႔ဘူးလို႔ထင္ခဲ႔တဲ႔
ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ိဳးကို ခံစားခဲ႔ဖူးတယ္
ငါေက်နပ္ပါတယ္
ဒါေပမယ္႔ ဒီလိုေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ိဳးကို ထာ၀ရဘာလို႔မရခဲ႔တာလဲ
ရင္ထဲမွာ နာက်င္စြာ ခံစားေနရတယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွမသိေပမဲ႔
ငါ႔ကိုငါေတာ႔ သိေနတယ္
ညတိုင္းအိပ္ပ်က္ေနတာ ငါၾကာရင္ ရူးသြားႏိုင္တယ္
ဒါေပမယ္႔မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ
မင္းနဲ႔ရိွခဲ႔ကတည္းက ငါေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြေၾကာင္႔ ကဗ်ာေတြေရးရင္အိပ္ေရးပ်က္ခဲ႔ဖူးတယ္
ခုလည္းဘာထူးလဲ နင္႔အတြက္ ကဗ်ာေတြေရးရင္းအိပ္ေရးပ်က္ေနရတယ္ေလ
အေၾကာင္းအရာကေတာ႔ မတူႏိုင္ေတာ႔ဘူးေလ
နင္ကဗ်ာထက္ ပံုျပင္ကို ပိုၾကိဳက္တယ္ဆိုတာ ငါသိပါတယ္
ပံုျပင္ဆိုတာ အမွန္မွမဟုတ္တာ
အခ်စ္ဆိုတာလဲ ပံုျပင္မဟုတ္ဘူးေလ....
ဒါေၾကာင္႔ ပံုျပင္မဟုတ္တဲ႔ အခ်စ္ကို ဘာေၾကာင္႔ပံုျပင္လိုသတ္မွတ္ခဲ႔တာလဲ

ကဗ်ာကေတာ႔ ခံစားမႈပါ
ကဗ်ာဟာ အေၾကာင္းအရာတခု တစံုတေယာက္အေပၚကို အေျခခံတယ္
ကဗ်ာကိုဖတ္ရင္းနဲ႕ ကဗ်ာေရးသူရဲ႕ ႏွလံုးသားကိုသိႏိုင္တယ္
ကဗ်ာဟာ စိတ္ကူးယဥ္မဆန္ပါဘူး
ႏွလံုးသားတာ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တာပါ
စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တဲ႔ ႏွလံုးသားကို ထိန္းေၾကာင္းေပးႏိုင္တဲ႔ ဦးေႏွာက္မွာ
မွန္ကန္တဲ႔အေၾကာင္းအရာေတြကိုသာ
မွတ္သားထားဖို႔လိုတာပါ....

စကားတခ်ိဳ႕ဟာေျပာျပေနရင္ ေျပာေနတဲ႔သူတာရူးတယ္လို႔ထင္မွာပါ
ဒါေပမယ္႔လည္းငါရူးပါရေစ....
ထာ၀ရရူးပါရေစ...

Thursday, May 21, 2009

ေစတမန္


ေကာင္းကင္ပ်ိဳရယ္...
ခ်စ္ေစတမန္ကိုမွ
အလြမ္းပိုလွ်ံေအာင္
ငါ႔ဆီကို ပို႔လႊတ္ရသလား...

အသက္ေပးျပီးေတာင္
ခ်စ္ခဲ႔ပါတယ္...
အလြမ္းမက်န္ေအာင္ေတာ႔
မင္းအျပန္မွာ ယူသြားေစခ်င္တယ္...

အျပစ္ကင္းတဲ႔ ႏွလံုးသားကို
ထာ၀ရပ်က္သုန္းေအာင္ေတာ႔
တန္ဆာမဆင္ေပးခဲ႔ပါနဲ႔...

ရိုးသားစြာေနပါရေစ...
ရိုးသားစြာခ်စ္ပါရေစ...
ရိုးသားစြာေၾကကြဲပါရေစ...
ရုိးသားစြာသတိရပါရေစ...

အခ်စ္ကိုအမုန္းျဖစ္ေအာင္ေတာ႔
မဖန္တီးခဲ႔ပါနဲ႔
ခ်စ္ေစတမန္ရယ္...

Tuesday, May 19, 2009

တည္ျမဲျခင္း

တစ္သက္တာ.... တစ္ဘ၀မွာ
တစ္မ်က္ႏွာ... ထာ၀ရ
ခ်စ္ခဲ႔မိသူပါ...

ေသာကအပူမ်ားစြာနဲ႔...
ေမာဟလူသားျဖစ္ခဲ႔ရင္ေတာင္...
ေလာကမွာ လူျဖစ္လာျခင္းပင္လွ်င္...
သခင္႔.. အတြက္ဟုဆိုခ်င္ပါသည္...

Saturday, May 16, 2009

ျပိဳလဲျခင္း

မင္းဟာ.. ငါ႔ရင္ထဲက
နတ္ေဆာင္းတလက္ပါ
ေအးစက္တဲ႔ပြဲသိမ္းလက္နဲ႔
ကြဲရွရွေတးသြားတပုဒ္ကို
ရက္စက္စြာမင္းတီးျပခဲ႔တယ္...

အဲဒီေန႔က
တမာေတာမွာ တေနကုန္ထိုင္
အလြမ္းေတြကို ဥၾသဆြဲ
ဖန္ခြက္ေတြအျပိဳျပိဳ လဲကာမွ
ရြာတန္းကို ငါျပန္ခ႔ဲတယ္...

Thursday, May 14, 2009

အရုး

တခါတရံမွာ
ကဗ်ာဆန္ခ်င္တဲ႔ေကာင္...
မဟာဆန္တာကိုလည္း
သေဘာက်ပါတယ္တဲ႔...
အဖန္ဖန္ခါခါ
ထိန္းထားေပမယ္႔
မေရရာတာကို
ေမွ်ာ္လင္႔ခဲ႔မိတယ္...

အမွတ္မရိွတဲ႔ေကာင္...
အေၾကာင္းမသိတဲ႔ေကာင္...
ကုိယ္႔ကိုကိုယ္ဘာမွန္းမသိတဲ႔ေကာင္...

လွတာမက္လို႔
ညစာပ်က္ခဲ႔တဲ႔ေကာင္...

ဘ၀မွာရစရာမရွိခဲ႔တာေတာင္
အမုန္းမပြားတဲ႔
ႏွလံုးသားနဲ႔
ေနလာခဲ႔တာ
ကာလဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ...

Wednesday, May 13, 2009

မရခဲ႔တဲ႔လူ


မေန႔ညကေပါ႔...
ၾကယ္စင္ေတြေတာင္
ေရွာင္ေျပးရတဲ႔
မိုးသားေအာက္မွာ
လြမ္းေဆြးမႈကို
ဖံုးကြယ္ဖို႔ၾကိဳးစားခဲ႔တယ္

ရင္ထဲကနာက်င္စြာ
ခံစားေနတဲ႔
အစိုင္အခဲကို
မိုးေရမွာေမ်ာလိုက္ခ်င္ေပမဲ႔
ငါဟာၾကိဳးမဲ႔ရုပ္လို
ေတာင္႔တင္းေနခဲ႔မိတယ္

သြားပါ..ငါ႔ရင္ထဲက ထြက္သြားလိုက္ပါ
မင္းလိုခ်င္တဲ႔ အခ်စ္စစ္
မင္းရခ်င္တဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ
မင္းတြယ္တာတဲ႔ လူ
မင္းမက္ေမာတဲ႔ ဘ၀
မင္းပိုင္ဆိုင္ရမဲ႔ အရာေတြဆီကို သြားလိုက္ပါ...

ငါကေတာ႔...
မင္းထားခဲ႔တဲ႔ အသည္း
တျခမ္းပဲရိွလည္း
တစ္လံုးျဖစ္ေအာင္
မၾကိဳးစားေတာ႔ဘူး
မင္းထားတဲ႔ဘ၀မွာ...ငါေန
မင္းေသဆိုေသ...ရွင္ဆိုရွင္...

Tuesday, May 12, 2009

တကယ္ေတာ့ ခံစားမႈေလးပါ.....


ခ်စ္ဧည္႔သည္ငွက္
အပ်ံခက္ေအာင္
မုန္းလက္နဲ႔တား
ေလွာင္မထားပါ
လြတ္လပ္ထြက္ခြာ
အေ၀းတေနရာ
က်န္ရစ္သူမွာ
အခ်စ္မ်ားစြာ ........

အခုေတာ႔ အခ်စ္ငွက္ေလး တကယ္ပ်ံထြက္သြားခဲ႔ၿပီ။
မေခၚဘဲလာၿပီး မႏွင္ဘဲထြက္သြားသူ တစ္ေယာက္အတြက္ က်န္ရစ္သူတစ္ေယာက္မွာ
အခ်စ္မ်ားစြာနဲ႔ အခ်စ္ငွက္ေလး
ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႕ ပ်ံသန္းႏိုင္ပါေစလို႔ ထာ၀ရ ဆုေတာင္းေနမွာပါ။
အေတာင္ေၿငာင္းလို႕ နားခိုစရာ မရွိေတာ႔ဘူးဆိုရင္ေတာ႔
သစ္အိုပင္ၾကီးဆီကို ၿပန္လာခဲ႔ပါလို႔ ...။

မင္းကိုခ်စ္တာ
တို႕ရင္ထဲမွာ
အတိုင္းမသိ
ခ်စ္ၿခင္းမ်ိဳးနဲ႔ပါ
အမ်ားတကာလို
ႏႈတ္ထြက္စကား
ပ်ားသကာလို
မခ်ိဳသာလည္း
တို႕ရဲ႕အခ်စ္ေတြ
ထာ၀ရတည္ေစ
မေၿပာင္းလဲပဲ
ခ်စ္မယ္ေလ ..........

(တခ်ိန္က သူေပးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေပါ႔)

ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ႔ ႏႈတ္ထြက္စကား ပ်ားသကာလို မခ်ိဳသာခဲ႔သလို လမ္းခြဲဖို႔
စကားလည္း ပ်ားသကာလို မခ်ိဳသာခဲ႔ပါလား။
ရင္ထဲမွာ အခ်စ္ေတြ ထာ၀ရတည္ေနမယ္ဆိုရင္ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔
ေၿပာင္းလဲသြားတဲ႔ ကံၾကမၼာကိုေတာ႔ နဲနဲေဒါသထြက္မိခဲ႔တယ္။
ထားရစ္ခဲ႔တယ္ဆိုတာ ၾကားေကာင္းေအာင္ေၿပာတာပါ။ တကယ္ေတာ႔
စြန္႔ပစ္ခံလိုက္ရတာပါ။ တခုေတာ႔ သိခ်င္ေနခဲ႔မိတယ္။
ဘာအေၾကာင္းေၾကာင္႔မ်ား စြန္႔ပစ္ခံလိုက္ရတာလဲလို႔ ... ။

Sunday, May 10, 2009

အေမ







ကိုးလဆယ္ဖြား
သားသမီးမ်ားကို
ငယ္စဥ္တည္းက
ႏို႔ခ်ိဳတိုက္ေၾကြး
သံစဥ္ေတးျဖင္႔
အစဥ္ေခ်ာ႔ျမဴ
ျပစ္မယူပဲ
အဆိုးမွန္သမွ်
အေကာင္းမွတ္ယူ
အထိုသူကို
ေမတၱာေရွ႕ထား
ဂရုဏာျဖင္႔
ျပဳစုယုယ
ေစာင္႔ေရွာက္ခဲ့တဲ့... အေမ

အရြယ္ေရာက္ေသာ္
ေက်ာင္းသို႔ပို႔၍
ပညာရည္မြန္
လူရည္ခၽြန္လို
ေအာင္ျမင္ရေအာင္
ဆံုးမပဲ့ပင္
စကားစဥ္ႏွင္႔
ထိန္းေၾကာင္းသြန္သင္
လမ္းျပၾကယ္သြင္
ျပသခဲ့တဲ့ ... အေမ

လိုခ်င္သမွ်
မွန္သမွ်ကို
ေတာင္းဆုိတိုင္းလည္း
မညည္းမညဴ
ျဖည့္ဆည္းသူျဖစ္
သား(သမီး)တို႔မ်က္ရည္
မက်ေလေအာင္
ေပါင္ႏံွအပ္ေပး
လုပ္ေၾကြးခဲ့တဲ့ ... အေမ

အေမ...အေမ....အေမ
အရာရာကို
ေမတၱာစြမ္းျဖင္႔
အဆိုးသမွ်
မေတြ႔ရေအာင္
သားသမီးတို႔
က်န္းမာေစေၾကာင္း
ဆုမြန္ေကာင္းျဖင္႔
အစဥ္ဆုေတာင္း
ေစာင္႔ေမွ်ာ္ရင္းျဖင္႔
ဇရာေထာင္းသြားခဲ့ရတဲ့...အေမရယ္

သား(သမီး)တို႔
ျပန္အလာကို
ေႏြးေထြးေနတဲ့
ရင္ခြင္တစံု
ေမတၱာဟုန္နဲ႔
အျမဲကမ္းလင့္
ၾကိဳဆိုေနတဲ့
အေမမ်ားဆီသို႔.........

(၁၀.၅.၂၀၀၉ တြင္က်ေရာက္ေသာ အေမမ်ားေန႔ကို ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင္႔)

Saturday, May 9, 2009

ကဗ်ာ


တုန္ရီေနတဲ႔ လက္နဲ႔
ကဗ်ာေတြကိုဖန္တီး
အရာရာဟာအရင္အတိုင္းပဲမို႔
မေျပာင္းလဲတဲ႔စိတ္
မေဟာင္းႏိုင္တဲ႔အတိတ္နဲ႔
ပစၥဳပၸန္ကိုအစပ်ိဳး
အနာဂတ္ကိုေမွ်ာ္ကိုးလဲ
ဘာမွမပိုင္ခဲ႔တဲ႔ ငါ႔ဘ၀
ကဗ်ာေတြသာလွ်င္
ငါ႔...အသက္
ငါ႔...ဘ၀......

Friday, May 8, 2009

အလြမ္းရင္႔ရင္႔ ...

လတ္ဆတ္ေအးျမတဲ႔ ေလတစုက ကန္ေရျပင္ကို ျဖတ္ေက်ာ္တိုက္ခတ္လာတဲ႔အတြက္ ပိုလို႔ေတာင္ေအးျမေစခဲ႔ပါတယ္။
ၾကည္႔လိုက္စမ္းပါ... ေနရာတိုင္းမွာ ခ်စ္သူစံုတြဲေတြနဲ႔ေလ...
တစ္ေယာက္တည္း... ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း အေဖာ္မဲ႔စြာ ထိုင္ေနရင္း ကန္ေရျပင္ကို ၾကည္႔ေနမိတယ္။
လိႈင္းၾကပ္ခြပ္ေလးမ်ားက ေလအေ၀ွ႔မွာ ျဖန္႔က်က္သြားျပီး ေနာက္ဆံုးမွာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကတယ္။

ေၾသာ္.. အခ်စ္ဆိုတာ ဒီလိုပါပဲလားကြာ...
ကၽြန္ေတာ႔ရဲ႕ ဘ၀မွာ သူတစ္ေယာက္တည္းကိုပဲ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးခ်စ္ခဲ႔မိတာပါ။
ဒါေပမယ္႔... ဒါေပမယ္႔ေပါ႔ေလ....
သူက အခုေလာက္ဆိုရင္ တျခားတစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ ရိွရင္ရိွေနမွာပါ။
ကၽြန္ေတာ႔ကိုလည္းေမ့ေနေလာက္ျပီေပါ႔....
ဟုတ္ပါတယ္ေလ... ကၽြန္ေတာ္ကသာ သူ႔ကိုေမ့မရႏိုင္တာပါ။
ေမ့မရတိုင္းလည္း ဒီေနရာကို လာလာေနမိတယ္။
ရင့္က်က္မႈ ဆိုတဲ႔အတားအဆီးသာ မရိွခဲ့ရင္ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္လို ေအာဟစ္ငိုေၾကြးလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကံပဲ ဆိုးခဲ့တာလား???
သူဘာလို႔ ကၽြန္ေတာ႔ကိုမခ်စ္ေတာ႔တာလဲဆိုတာ ေ၀ခြဲလို႔မရႏိုင္ခဲ႔ပါဘူး။
ယခုအခ်ိန္ထိတိုင္ေအာင္ပါပဲ.... ရင္ထဲမွာ ေသမေလာက္ခံစားရပါတယ္။
ဒီေနရာကို ေရာက္တိုင္းလဲ ဒီေလာက္ေတာင္ပိုပိုျပီး ခံစားေနရတာ ဘာလို႔လာလာမိေနပါလိမ့္။
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေမးခြန္းမ်ားစြာ ထုတ္လည္းပဲ အေျဖကို ရွာမေတြ႔ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။
တခုေတာ႔ရိွတယ္... သူနဲ႔အတူ ရိွခဲ့ဘူးတဲ့ ဒီေနရာ .. တခ်ိန္က ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ဖံုးလႊမ္းခဲ့တဲ့ ဒီေနရာကို
ေရာက္လာတိုင္း မသိစိတ္က သူ႔ကိုပိုျပီးခင္တြယ္ေနမိခဲ့တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ ၀န္ခံပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္အတိတ္ကို ျပန္ေတြးမိတယ္...
ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ခြင္ထဲမွာမွီျပီး သူကၽြန္ေတာ္ကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္လို႔ ေျပာခဲ့တုန္းက အရမ္းကိုေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို အမ်ားၾကီးတန္ဖိုးထားျပီး ဂရုစိုက္ခဲ့ပါတယ္။
သူ႔ဘာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ကို စြန္႔ခြာသြားရတာလဲ???
သူ႕ကို သစၥာမရိွဘူးလို႔ မစြပ္စြဲခ်င္ပါဘူး။
သူ႔ဘက္က ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင္႔ရိွပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုဆံုးမစကားဆိုတိုင္း သူေၾကနပ္စြာ ခံယူခဲ႔တယ္ေလ...
ဒါေပမယ္႔ သူ႔ရင္ထဲမွာေတာ႔ သူ႕ကိုထိန္းခ်ဳပ္တယ္လို႕ ထင္ခ်င္ထင္သြားခဲ့မွာပါ။
သူ႔ကၽြန္ေတာ့္ကို နဲနဲေလာက္ေတာင္ နားလည္မေပးႏိုင္ခဲ့ဘူလား???
ကၽြန္ေတာ္ ရင္ထဲမွာ အရမ္းပဲနာက်င္ခံစားရပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကို သူတကယ္ခ်စ္ခဲ့တယ္လို႔ ထင္ေနမိတုန္းပါ။

စြန္႔ပစ္ျခင္းခံခဲ့ရတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ကို ခံစားဖူးသူမွသာ နားလည္ေပးႏိုင္မွာလား။
ကၽြန္ေတာ့္လိုပဲ အသည္းကြဲခဲ့တဲ့သူေတြဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားေနျပီလဲ။
တခ်ိဳ႕က မရႏိုင္တဲ႔ အရာကိုတမ္းတရင္း ရူးသြပ္သြားၾကျပီလား???
တခ်ိဳ႕ကေရာ ဘ၀ကို အရံႈးေပးဖို႔ စဥ္းစားေနၾကျပီလား???
တခ်ိဳ႕ကေရာ အရက္ပုလင္းေတြေအာက္မွာ ဒူးေထာက္ခဲ့ရျပီလား???
တခ်ိဳ႕ကေရာ ဆန္႔က်င္ဘက္နာက်ည္းမႈေတြနဲ႔အတူ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနၾကျပီလား???
ကၽြန္ေတာ္ကေရာ ဘယ္လိုမ်ိဳး ျဖစ္လာမွာလဲ???
ကၽြန္ေတာ္လည္း အခုေတာ႔ အရူးတစ္ေယာက္လိုပါပဲဗ်ာ...

ကန္ေရျပင္ကို မျမင္ရေတာ႔ဘူး။
အေမွာင္ထုက ၾကီးစိုးလာခဲ့ျပီ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း အရိုးကြဲေအာင္ နာက်င္ေနရျပီ။
ေၾသာ္... ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ကို ျပန္ရေတာ႔မွာပါလား....
ကၽြန္ေတာ္ အခုလိုမ်ိဳး ခံစားေနရတယ္ဆိုတာ သူသိႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး...
သူ ခုဆို ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြနဲ႔ပဲ အတူရိွေနမလား....
သူ အျမဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစ...
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့တာ ၾကာပါျပီ...

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အိမ္ျပန္ေျခလွမ္းေတြက ေႏွးေကြးလို႔ေနပါတယ္...
ဒီေနရာကို ေနာက္ထပ္ေရာက္ခ်င္ ေရာက္လာအံုးမွာပါ။

မေလွာင္ၾကပါနဲ႔ သူနဲ႔အတူ ထိုင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ခံုတန္းေလးေတြ၊ ဆိုင္တန္ေလးေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကို မေလွာင္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာ...
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္ေတြ... သုတ္ဖို႕ကိုလည္းမၾကိဳးစားေတာ႔ပါဘူး....

ေၾသာ္..... ေနာက္ထပ္ အိပ္လို႔မရတဲ႔ ညတစ္ညကို ရင္ဆိုင္ရအံုးမွာပါလား.......။