Showing posts with label စာစုမ်ား. Show all posts
Showing posts with label စာစုမ်ား. Show all posts

Saturday, October 2, 2010

“တာ့တာ”

သူ ကြန္ပ်ဴတာကုိ စိုက္ၾကည္႔ေနမိတုန္းပဲ။ အဲဒီ မတိုင္ခင္ အခ်ိန္က ဘာေတြျဖစ္ခဲ႔လဲဆိုတာ သူမမွတ္မိေတာ႔။ သူ ဘာလို႔ ျငိမ္သက္မိေနတယ္ ဆိုတာလည္း မသိေတာ႔။ သူၾကည္႔ေနတဲ႔ စာပိုဒ္တခုရဲ႕ အဆံုးမွာေတာ႔ “တာ႔တာေနာ္”  တဲ႔။ လူတိုင္းကုိ သူႏႈတ္ဆတ္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။ လူတိုင္းကလည္း သူ႔ကုိ ႏႈတ္ဆတ္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။ အဲဒီ တုန္းက ဘာမွမျဖစ္ခဲ႔တာ ေသခ်ာပါတယ္။ ခုေတာ႔ သူ ... ရစ္၀ဲလာတဲ႔ မ်က္ရည္ အစအေနေတြကုိ မ်က္ေတာင္နဲ႔ ပုတ္ခတ္ ထုတ္လိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ႔မွ ပါးျပင္ေတာက္ေလွ်ာက္ ပူေႏြးသြားတဲ႔ အသိနဲ႔အတူ ရင္ထဲက ေအာင္႔လာတဲ႔ ခံစားခ်က္ကုိ သတိထားလိုက္မိတယ္။ ခ်စ္သူက သူ႔ကုိ အျပီးတိုင္ ႏႈတ္ဆတ္သြားျပီေလ။

ခ်စ္သူက ဘယ္သူ႔မွ မသိတဲ႔ေနရာ ဘယ္သူ႔မွ မရိွတဲ႔ေနရာကို ထြက္သြားေတာ႔မယ္တဲ႔။ အခုလာတာ ေနာက္ဆံုး ႏႈတ္ဆတ္ျခင္းပါတဲ႔ေလ။ အဲဒီေနရာမွာ ပန္းေတြ ရိွခ်င္မွ ရိွမယ္။ လိပ္ျပာေတြ ရိွခ်င္မွ ရိွမယ္။ ျမက္ခင္းျပင္ေတြ ရိွခ်င္မွ ရိွမယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ႔ က်ိန္စာေတြ မရိွဘူးတဲ႔။ ခ်စ္သူ ခ်စ္တဲ႔ အရာေတြ တစြန္းတစေတာ႔ ရိွေကာင္းရိွလိမ္႔မယ္ေတာ႔ သူထင္မိပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔လည္း ခ်စ္သူ ထြက္သြားတာေပါ႔။ အခုမွေတာ႔ ဘာမွမျဖစ္ေတာ႔ပါဘူးေလ။ ခ်စ္သူက သူ႔ခ်စ္သူ အျဖစ္က ႏႈတ္ထြက္ႏွင္႔ျပီးေလျပီပဲ။ သူ ေမွ်ာ္လင္႔မိခဲ႔တယ္ ဆိုေပမယ္႔ သူသိေနတာတခုက ခ်စ္သူက သူ႔ဆီကုိ ဘယ္အေၾကာင္းအတြက္နဲ႔မွ ျပန္မလာႏိုင္ေတာ႔ဘူး ဆိုတာေလ။

ခ်စ္သူေရ သြားပါ။ အေ၀းဆံုးကုိ သြားပါ။ သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ႔ ၾကိဳးကေတာင္ မတားဆီးႏိုင္ေတာ႔တာပဲ။ ခ်စ္သူထားခဲ႔တဲ႔ ေနရာမွာ သူေနတတ္ရေတာ႔မွာေပါ႔။ ခ်စ္သူေရ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႔ စကားထက္ပုိတဲ႔ စကားရိွရွင္ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ခုေတာ႔ လည္ေခ်ာင္း၀မွာ တစ္ဆို႔ေနတယ္။ လူတစ္ေယာက္အေပၚ စြဲျမဲေနတဲ႔ သူ႔အခ်စ္ကုိ သူကုိယ္တိုင္ေတာင္ အံ့ၾသမိတယ္။ သူေမ႔ေပ်ာက္ဖို႔ ၾကိဳးစားၾကည္႔တယ္။ မရဘူး။ လူတစ္ေယာက္ကုိ ေမ႔ႏိုင္ေလာက္တဲ႔ အေၾကာင္းျပခ်က္ကုိ သူ႔စဥ္းစားလို႔မရဘူး။ ဒါဆို သူ႔ႏွလံုးသားရဲ႕ အနက္ရိႈင္းဆံုးေနရာက ျဖစ္ေပၚလာတဲ႔ အခ်စ္ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္။

ခ်စ္သူ စာတစ္ေၾကာင္းရိုက္လိုက္တိုင္း သူ႔ရင္ေတြ လိႈက္လိႈက္တုန္လို႔ နာက်င္ရတယ္။ “အင္း” ဆိုတဲ႔ စကားက လြဲရင္ သူ႔မွာ ဘာမွေျပာစရာ မရိွေတာ႔ပါဘူးေလ။ ဒါေပမယ္႔ စိတ္ထဲကေတာ႔ ဆုေတာင္း ေနမိတယ္။ ခ်စ္သူ မင္းသြားမယ္႔အရပ္မွာ ရနံ႕ေမႊးတဲ႔ ပန္းေတြ ရိွပါေစ။ ၾကည္လင္တဲ႔ ေရစင္ေရသန္႔ေတြ ရိွပါေစ။ သာယာေအးျမတဲ႔ ေလျပည္ေတြ ရိွပါေစ။ ခ်စ္သူခ်စ္တဲ႔ ခ်စ္သူပုိင္ဆိုင္ခ်င္တဲ႔ အရာေတြ ရိွပါေစ။ ခ်စ္သူအတြက္ ... ခ်စ္သူအတြက္ အရာအားလံုး ျပည္႔စံုေနပါေစေလ။

သူမ်က္လံုးေတြက မ်က္ရည္ေတြကုိ ေဖာက္ထြက္ျပီး စကားလံုးတစုကုိ အားတင္း ရိုက္လိုက္တယ္။ “တာ႔တာပါ” ... ခ်စ္သူကေတာ႔ မရိွေတာ႔ဘူးေလ။ တာ႔တာ ႏွစ္ခြန္းၾကားမွာ တစ္ကမာၻ မဟုတ္ေသးဘူး ကမာၻအသၤေခ် ျခားနားသြားျပီေလ။  ေနာက္ဆံုးေတာ႔ သူ႔မွာ လြမ္းေနခြင္႔ေတာင္ မရိွေတာ႔ဘူးလား။ သူကေတာ႔ သတိရတိုင္း လြမ္းေနမိဦးမယ္။ လြမ္းေနမိတိုင္း သတိရေနဦးမွာပါေလ။

ျခားနားေအာင္ မစီမံခဲ႔ပါဘူး
တို႔ေတြ လမ္းခြဲစရာမလိုပဲ
ကမာၻအသၤေခ်ေအာင္ ေ၀းၾကျပီေပါ႔ ...။
မဆံုႏိုင္ဘူးဆိုလည္း
ကံၾကမၼာရယ္ ေဘးဖယ္လိုက္ပါေတာ႔
ေမွ်ာ္လင္႔ရတယ္ဆိုတာ
စိတ္ေတြ ပင္ပန္းလြန္းလွပါတယ္ ...။
အဲဒီေတာ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္
ဆန္႔က်င္ဘက္ေလွ်ာက္ၾကတာေပါ႔
သံသရာတစ္ပတ္ဆံုးရင္ေတာ႔
ျပန္ဆံုခ်င္ ဆံုႏိုင္ပါေသးတယ္ေလ ...။

@@@@@ ~~~~~~~ @@@@@@@
ညလင္းအိမ္
(၂.၁၀.၁၀)

Wednesday, October 28, 2009

စိတ္ကူးေလးတခု

ေကာင္းကင္က ငွက္ေတြက ေျမျပင္မွာ ေပ်ာ္ျမဴးခ်င္ၾကတယ္ ...
သူတို႔လည္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႔တူလို႔ ...
ကိုယ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ႔ ခ်စ္သူနေဘးမွာ ေနခ်င္လို႔ျဖစ္မယ္ ...

ပန္းေလးေတြက လွလွပပဖူးပြင္႔ၾကတယ္ ...ေနာက္ျပီး အခူးခံၾကတယ္ ...
သူတို႔လညး္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔တူလို႔ ..
ကိုယ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ႔ ခ်စ္သူေကသာမွာ ပန္ေစခ်င္လို႔ျဖစ္မယ္ ...

ေလေျပေလညွင္းေလးက ျငင္ျငင္သာသာတိုက္ခတ္ၾကတယ္ ...
သူတို႔လည္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႔တူလို႔ ...
ကုိယ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ႔ ခ်စ္သူရင္ကို ေအးျမေစခ်င္လို႔ျဖစ္မယ္ ...

စမ္းေခ်ာင္းေလးက သာယာစြာ စီးဆင္းတယ္ ...
သူတို႔လည္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႔တူလို႔ ...
ကုိယ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ႔ ခ်စ္သူကို အသံသာေလးေတြနဲ႔ သာယာေစခ်င္လုိ႔ျဖစ္မယ္ ...

ၾကယ္ေလးေတြက တခါတခါေၾကြၾကေပးၾကတယ္ ...
သူတို႔လည္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႔တူလုိ႔ ...
ကုိယ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ႔ ခ်စ္သူ ဆုေတာင္းေလးေတြျပည္႔ေစခ်င္လို႔ျဖစ္မယ္ ...

သူတို႔လည္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ တူ ... လို႔ ... တူ ... လို႔ ။

ခ်စ္သူေတြငိုၾကတယ္ ... အဲဒါ ခ်စ္လို႔ ။
ခ်စ္သူေတြရီၾကတယ္... အဲဒါခ်စ္လို႔ ။
ခ်စ္သူေတြေပ်ာ္ၾကတယ္ ... အဲဒါခ်စ္လို႔ ။
အနမ္းေလးေတြ ေပးၾကတယ္ ... အဲဒါခ်စ္လုိ႔ ။
လက္ေလးေတြ တယုတယတြဲၾကတယ္ ... အဲဒါခ်စ္လို႔ ။
သစၥာကတိေတြ ေစာင္႔ထိန္းၾကတယ္ ... အဲဒါခ်စ္လို႔ ။
ပန္းခင္းလမ္းေတြကို အတူတူေလွ်ာက္ၾကတယ္ ... အဲဒါခ်စ္လုိ႔ ။
ဆူးခင္းလမ္းေတြကို ရဲ၀ံ့စြာျဖတ္ေက်ာ္ၾကတယ္ ... အဲဒါခ်စ္လို႔ ။
တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ နားလည္ေပးၾကတယ္ ... အဲဒါခ်စ္လို႔ ။
တစ္ေယာက္စိတ္ဆိုးရင္ တစ္ေယာက္ေခ်ာ႔ၾကတယ္ ... အဲဒါခ်စ္လို႔ ။
တစ္ေယာက္ငိုရင္ တစ္ေယာက္ရင္နာရတယ္.....အဲဒါခ်စ္လို႔ ။.
အဲဒီေလာက္ေတာင္ ခ်စ္ၾကတယ္႔ ခ်စ္သူေတြ ေပါင္းဆံုၾကပါတယ္ ။
သူတို႔လို ကၽြန္ေတာ္လည္း ေပါင္းဆံုေစခ်င္ပါတယ္ ။

ကမၻာၾကီးကုိ ႏွစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ပတ္လို႔
ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြလႊမ္းျခံဳေပးမယ္႔ အိမ္ေလးရဲ႕  ရင္ခြင္မွာ
တစ္ေယာက္ရဲ႔ ရင္ခုန္သံကုိ  တစ္ေယာက္က ရႈစားလုိ႔
ခ်ိဳျမိန္တဲ႔ ညေနခင္းေတြကို အတူေက်ာ္ျဖတ္လို႔
အလြမ္းမေျပတဲ႔ အလြမ္းေတြကို ျပန္ေျပာင္းေျပာလုိ႔
လသာတဲ႔ညေတြမွာ တီးတိုးကပ္လို႔
ေကာင္းကင္ကၾကယ္ေတြကို ရည္တြက္လို႔ ...လို႔ ... လို႔......

ေၾသာ္ ... စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြ ဘယ္ေတာ႔မ်ားမွ ျပည္႔ရမွာလဲ...
မနက္ျဖန္တိုင္းကုိ ေမွ်ာ္လင္႔ရတာ တခါတခါေတာ႔
စိတ္ကူးပင္လယ္မွာ ေလွငယ္ေလးေမ်ာပါေနသလိုပါပဲ...
တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ႔ ပင္လယ္ေအာက္ပဲ ငုပ္လွ်ိဳးသြားမွာလား
ေမ်ာပါေနရင္းနဲ႔ပဲ ပင္လယ္ၾကီးျငိမ္သက္သြားမွာလား

တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ႔ ... တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ႔ ... တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ႔ ... တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ႔ ...

Saturday, October 3, 2009

ျဖစ္ခ်င္ခဲ႔ေသာ သီတင္းကၽြတ္လျပည္႔ေန႔





ဒီေန႔ဟာ သီတင္းကၽြတ္လျပည္႔ေန႔ေပါ႔။ အားလံုးေပ်ာ္ေနၾကမွာပါပဲ။ ခ်စ္သူနဲ႔ အေ၀းမွာေရာက္ေနတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ မေပ်ာ္ႏိုင္ခဲ႔ပါဘူး။ သူ႔ကုိပဲလြမ္းဆြတ္ေနမိတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ခ်စ္သူနဲ႔အတူတူ မီးပန္းေတြလႊတ္ျပီး အတူတူရိွေနခ်င္လိုက္တာ။ ကၽြန္ေတာ္ေတြးေနမိတာက ေနာင္သီတင္းကၽြတ္ လျပည္႔ေန႔ကိုေရာက္တိုင္း စီစဥ္ထားတာေလးတခုရိွတယ္။ အဲဒါက ပထမ ေရႊတိဂံုဘုရားမွာ ဆုေတာင္းၾကမယ္။ ေနာက္ျပီး ရုပ္ရွင္အတူတူ သြားၾကည္႔ၾကမယ္။ အတူတူ ေန႔လည္စာစားၾကမယ္။ တေနရာရာမွာထိုင္ျပီး ခ်စ္လို႔မ၀တဲ႔အေၾကာင္း ေတြေျပာၾကမယ္။ မိုးခ်ဳပ္ထိတိုင္ေနျပီး မီးပန္းေတြလႊတ္ၾကမယ္။ ဖုေယာင္းတိုင္ေတြ ထြန္းၾကမယ္ေပါ႔ေလ။ စိတ္ကူးထဲမွာေတာ႔ အရမ္းကုိေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းတဲ႔ေန႔ရက္ေလးပါပဲ။
ဒါေတြကို ခ်စ္သူကုိေျပာျပဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ Online မွာေစာင္႔ေနခဲ႔မိတယ္။ ေတြ႔တဲ႔အခ်ိန္မွာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပဖို႔ကုိေတာင္ စြန္႔အသြားခဲ႔ရတယ္။ သူက ေသဆံုးသြားခဲ႔ရတဲ႔ သူ႔အရင္ခ်စ္သူေကာင္ေလးကို သတိရေနတယ္တဲ႔။ ဒီလိုအခ်ိန္ေတြမွာ သူတို႔အတြက္ အမွတ္ရစရာေတြရိွခဲ႔မွာပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ေပးႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္ရင္ထဲမသိစိတ္က ျဖစ္ေပၚလာတဲ႔ ခံစားခ်က္ကုိေကာ ဘယ္သူသိႏုိင္မွာလဲ။ အတန္တန္ထိန္းထားေပမယ္႔ မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္ေတြ စိုစြတ္ခဲ႔ရတယ္။ဘာေၾကာင္႔မွန္းေတာ႔မသိဘူး။ ရင္ထဲမွာလည္း စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားခဲ႔ရတယ္။ သူဒီလိုခံစားေနရတာ ကၽြန္ေတာ္မျမင္ခ်င္ဘူး။ သူ႔အတြက္ ပုိျပီးျပီးျပည္႔စံုတဲ႔ ဘ၀တခုကုိ ကၽြန္ေတာ္ဖန္တီးေပးခ်င္တာပါ။ အမ်ားၾကီးလည္း ရည္ရြယ္ထားပါတယ္။ ေ၀းေနရတဲ႔ အခ်ိန္မွာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ဘာလုပ္ေပးႏုိင္မွာလဲ။ စကားေတြနဲ႔ အားေပးလည္း ကၽြန္ေတာ္မွ သူနံေဘးမွာ မရိွနိုင္ေသးတာေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ခုအခ်ိန္မွာ မေျပာခဲ႔ရေသးေပမယ္႔ ေနာင္ႏွစ္တိုင္းနွစ္တိုင္း ကၽြန္ေတာ္ရဲ႔စိတ္ကူးေလးကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခ်င္ပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ခဲ႔ရင္ အခ်ိန္တိုင္းသူ႔နေဘးမွ ေနေပးခ်င္တယ္။ ခုအခ်ိန္မွာေတာ႔ လြမ္းေနရတယ္၊ စိုးရိမ္ေနရတယ္္ ဆိုတာသူေကာသိပါေလစ။ ကၽြန္ေတာ္႔မွာလည္း အတိတ္ဆိုတာရိွခဲ႔ဘူးပါတယ္။ လူဆိုတာ အတိတ္ကုိ ေမ႔ႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ပစၥဳန္ပၸန္မွာေတာ႔ အတိတ္ကအရာေတြကုိ မလႊမ္းမိုးေစခ်င္ပါဘူး။ အတိတ္ေၾကာင္႔သာ ပစၥဳန္ပၸန္မွာ ေကာင္းေကာင္းမဖန္တီးႏိုင္ခဲ႔ရင္ အနာဂတ္မွာ ေကာင္းလာဖို႔ဆိုတာ ရာခိုင္ႏႈန္းနဲပါတယ္။ ခုလိုသီတင္းကၽြတ္လျပည္႔ေန႔မွာ ခ်စ္သူတိုင္း ခ်စ္သူတိုင္း ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ အနာဂတ္ကုိ ဖန္တီးႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ကၽြန္ေတာ္ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။ ကုိယ္႔ေဘးမွာရိွတဲ႔ ခ်စ္သူကုိတန္ဖိုးထားၾကပါ။ ၾကင္နာၾကပါ။ နားလည္ၾကပါေစလို႔။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ခ်င္ခဲ႔တဲ႔ သီတင္းကၽြတ္လျပည္႔ေန႔ေလးကုိ ေစာင္႔စားေမွ်ာ္လင္႔ရင္း၊ ခ်စ္သူနဲ႔ဆံုဆည္းရမယ္႔ရက္ကုိ လက္ခ်ိဳးေရတြက္ ေနမိပါေတာ႔တယ္။





Friday, May 8, 2009

အလြမ္းရင္႔ရင္႔ ...

လတ္ဆတ္ေအးျမတဲ႔ ေလတစုက ကန္ေရျပင္ကို ျဖတ္ေက်ာ္တိုက္ခတ္လာတဲ႔အတြက္ ပိုလို႔ေတာင္ေအးျမေစခဲ႔ပါတယ္။
ၾကည္႔လိုက္စမ္းပါ... ေနရာတိုင္းမွာ ခ်စ္သူစံုတြဲေတြနဲ႔ေလ...
တစ္ေယာက္တည္း... ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း အေဖာ္မဲ႔စြာ ထိုင္ေနရင္း ကန္ေရျပင္ကို ၾကည္႔ေနမိတယ္။
လိႈင္းၾကပ္ခြပ္ေလးမ်ားက ေလအေ၀ွ႔မွာ ျဖန္႔က်က္သြားျပီး ေနာက္ဆံုးမွာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကတယ္။

ေၾသာ္.. အခ်စ္ဆိုတာ ဒီလိုပါပဲလားကြာ...
ကၽြန္ေတာ႔ရဲ႕ ဘ၀မွာ သူတစ္ေယာက္တည္းကိုပဲ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးခ်စ္ခဲ႔မိတာပါ။
ဒါေပမယ္႔... ဒါေပမယ္႔ေပါ႔ေလ....
သူက အခုေလာက္ဆိုရင္ တျခားတစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ ရိွရင္ရိွေနမွာပါ။
ကၽြန္ေတာ႔ကိုလည္းေမ့ေနေလာက္ျပီေပါ႔....
ဟုတ္ပါတယ္ေလ... ကၽြန္ေတာ္ကသာ သူ႔ကိုေမ့မရႏိုင္တာပါ။
ေမ့မရတိုင္းလည္း ဒီေနရာကို လာလာေနမိတယ္။
ရင့္က်က္မႈ ဆိုတဲ႔အတားအဆီးသာ မရိွခဲ့ရင္ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္လို ေအာဟစ္ငိုေၾကြးလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကံပဲ ဆိုးခဲ့တာလား???
သူဘာလို႔ ကၽြန္ေတာ႔ကိုမခ်စ္ေတာ႔တာလဲဆိုတာ ေ၀ခြဲလို႔မရႏိုင္ခဲ႔ပါဘူး။
ယခုအခ်ိန္ထိတိုင္ေအာင္ပါပဲ.... ရင္ထဲမွာ ေသမေလာက္ခံစားရပါတယ္။
ဒီေနရာကို ေရာက္တိုင္းလဲ ဒီေလာက္ေတာင္ပိုပိုျပီး ခံစားေနရတာ ဘာလို႔လာလာမိေနပါလိမ့္။
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေမးခြန္းမ်ားစြာ ထုတ္လည္းပဲ အေျဖကို ရွာမေတြ႔ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။
တခုေတာ႔ရိွတယ္... သူနဲ႔အတူ ရိွခဲ့ဘူးတဲ့ ဒီေနရာ .. တခ်ိန္က ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ဖံုးလႊမ္းခဲ့တဲ့ ဒီေနရာကို
ေရာက္လာတိုင္း မသိစိတ္က သူ႔ကိုပိုျပီးခင္တြယ္ေနမိခဲ့တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ ၀န္ခံပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္အတိတ္ကို ျပန္ေတြးမိတယ္...
ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ခြင္ထဲမွာမွီျပီး သူကၽြန္ေတာ္ကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္လို႔ ေျပာခဲ့တုန္းက အရမ္းကိုေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို အမ်ားၾကီးတန္ဖိုးထားျပီး ဂရုစိုက္ခဲ့ပါတယ္။
သူ႔ဘာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ကို စြန္႔ခြာသြားရတာလဲ???
သူ႕ကို သစၥာမရိွဘူးလို႔ မစြပ္စြဲခ်င္ပါဘူး။
သူ႔ဘက္က ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင္႔ရိွပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုဆံုးမစကားဆိုတိုင္း သူေၾကနပ္စြာ ခံယူခဲ႔တယ္ေလ...
ဒါေပမယ္႔ သူ႔ရင္ထဲမွာေတာ႔ သူ႕ကိုထိန္းခ်ဳပ္တယ္လို႕ ထင္ခ်င္ထင္သြားခဲ့မွာပါ။
သူ႔ကၽြန္ေတာ့္ကို နဲနဲေလာက္ေတာင္ နားလည္မေပးႏိုင္ခဲ့ဘူလား???
ကၽြန္ေတာ္ ရင္ထဲမွာ အရမ္းပဲနာက်င္ခံစားရပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကို သူတကယ္ခ်စ္ခဲ့တယ္လို႔ ထင္ေနမိတုန္းပါ။

စြန္႔ပစ္ျခင္းခံခဲ့ရတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ကို ခံစားဖူးသူမွသာ နားလည္ေပးႏိုင္မွာလား။
ကၽြန္ေတာ့္လိုပဲ အသည္းကြဲခဲ့တဲ့သူေတြဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားေနျပီလဲ။
တခ်ိဳ႕က မရႏိုင္တဲ႔ အရာကိုတမ္းတရင္း ရူးသြပ္သြားၾကျပီလား???
တခ်ိဳ႕ကေရာ ဘ၀ကို အရံႈးေပးဖို႔ စဥ္းစားေနၾကျပီလား???
တခ်ိဳ႕ကေရာ အရက္ပုလင္းေတြေအာက္မွာ ဒူးေထာက္ခဲ့ရျပီလား???
တခ်ိဳ႕ကေရာ ဆန္႔က်င္ဘက္နာက်ည္းမႈေတြနဲ႔အတူ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနၾကျပီလား???
ကၽြန္ေတာ္ကေရာ ဘယ္လိုမ်ိဳး ျဖစ္လာမွာလဲ???
ကၽြန္ေတာ္လည္း အခုေတာ႔ အရူးတစ္ေယာက္လိုပါပဲဗ်ာ...

ကန္ေရျပင္ကို မျမင္ရေတာ႔ဘူး။
အေမွာင္ထုက ၾကီးစိုးလာခဲ့ျပီ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း အရိုးကြဲေအာင္ နာက်င္ေနရျပီ။
ေၾသာ္... ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ကို ျပန္ရေတာ႔မွာပါလား....
ကၽြန္ေတာ္ အခုလိုမ်ိဳး ခံစားေနရတယ္ဆိုတာ သူသိႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး...
သူ ခုဆို ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြနဲ႔ပဲ အတူရိွေနမလား....
သူ အျမဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစ...
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့တာ ၾကာပါျပီ...

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အိမ္ျပန္ေျခလွမ္းေတြက ေႏွးေကြးလို႔ေနပါတယ္...
ဒီေနရာကို ေနာက္ထပ္ေရာက္ခ်င္ ေရာက္လာအံုးမွာပါ။

မေလွာင္ၾကပါနဲ႔ သူနဲ႔အတူ ထိုင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ခံုတန္းေလးေတြ၊ ဆိုင္တန္ေလးေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကို မေလွာင္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာ...
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္ေတြ... သုတ္ဖို႕ကိုလည္းမၾကိဳးစားေတာ႔ပါဘူး....

ေၾသာ္..... ေနာက္ထပ္ အိပ္လို႔မရတဲ႔ ညတစ္ညကို ရင္ဆိုင္ရအံုးမွာပါလား.......။

ေမတၱာထားတတ္ေအာင္ၾကိဳးစားၾကပါ.............


တစ္ခါတုန္းက ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕မွာ အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ႔ ေကာင္ေလးနဲ႕ ေကာင္မေလး
ႏွစ္ေယာက္ရွိၾကတယ္။
ေကာင္ေလးကေတာ႔ ေကာင္မေလးထက္ အသက္ၾကီးတယ္တဲ႔ေလ။ ဒါကို ေကာင္မေလးက ဂရုမစိုက္ပါဘူး။
ေကာင္မေလးက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ခ်စ္လဲဆိုရင္ သူ႕ရဲ႕အထြတ္အၿမတ္ထားတဲ႔
ေမြးေန႕မွာေတာင္ အေၿဖေပးခဲ႔တာေလ။
ေကာင္မေလးကေၿပာတယ္ "သူ႕အတြက္ဘာမွ မလိုပါဘူး ၊ အနားမွာရွိေနေပးရင္ ေက်နပ္ပါၿပီတဲ႔"

ေကာင္ေလးကလည္း ေကာင္မေလးကို အရမ္းခ်စ္တယ္ ၊ အရမ္းတန္ဖိုးထားတယ္ ၊
အရမ္းၿမတ္ႏုိးတယ္ေလ။
သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ေတြဟာ ခိုင္ၿမဲခဲ႔ၾကၿပီး ေနရာအႏွံ႔မွာ
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ေၿခရာေလးေတြ ထင္က်န္ခဲ႔တာေပါ႔။
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ သစ္ရြက္ကေလးေတြ ေၾကြတာကိုလဲ ထိုင္ၾကည္႔ခဲ႔ဖူးၾကတယ္ ၊
ေရလိႈင္းေလးေတြ ဂယက္ရိုက္တာကို
လည္း ထိုင္ၾကည္႔ခဲ႔ဖူးၾကတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္ေတြမွာ ေကာင္ေလးအတြက္ေတာ႔ ဘ၀မွာ
အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္ေတြေပါ႔ ။
ဒါေပမယ္႔ ေကာင္ေလးေၾကာက္ေနတာ တစ္ခုရွိတယ္ ။ သူ႕ကိုခြဲသြားမွာ ပစ္သြားမွာ
မုန္းသြားမွာကို ေၾကာက္ေနခဲ႔တယ္ ။
ညအိပ္ရင္ေတာင္ အိပ္မက္ထဲထိိကုိ လာလာေႏွာင္႔ယွက္ေနတယ္ ။
ဘာေၾကာင္႔လဲဆိုေတာ႔ သူဟာ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္နဲ႔
တကယ္ခ်စ္ၿမတ္ႏိုးလို႔ေပါ႔ေနာ္။

အဲဒါနဲ႔ တစ္ေန႔မွာ ေကာင္ေလးကို ေကာင္မေလးကို ဒီလိုေၿပာတယ္ ...
"ကို႔ကို ပစ္မသြားနဲ႔ေနာ္ ကိုရူးရလိမ္႔မယ္"
"ဒါေၾကာင္႔ ကို႔ကို ကတိတစ္ခုေပးပါကြာ"
"ကို႔ကို အၿမဲတမ္းခ်စ္ေနျပီး ဘယ္ေတာ႔မွ ခြဲမသြားပါနဲ႔ကြာ... ေနာ္"

"ကတိေပးပါတယ္ ဘယ္ေတာ႔မွ ခြဲမသြားပါဘူးလို႔"
"ကို႕ကိုအရမ္းခ်စ္တယ္ဆိုတာကို ဒီခံုတန္းေလးမွာ စာေရးေပးခဲ႔မယ္... ေနာ္"
ဒါေပမယ္႔ ေကာင္မေလးက ရွက္လြန္းတဲ႔ အတြက္ စာကိုေတာ႔
ေၿပာင္းၿပန္ေရးေပးခဲ႔တယ္ေလ ။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေကာင္ေလးကေတာ႔
ေက်နပ္သြားတာေပါ႔ေနာ္ ။ ဒါဟာတခ်ိန္မွာ သူ႔အတြက္ ေၿပာင္းလဲမႈတခုကို
ရင္ဆိုင္ရလိမ္႔မယ္လို႔ မထင္ခဲ႔မိဘူးေပါ႔ ။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ တစ္ေန႔မွာ ေကာင္မေလးက ရုတ္တရက္ၾကီး ေကာင္ေလးကို အဆက္အသြယ္
ၿဖတ္ခဲ႔တယ္ ။ ေတြ႔ခြင္႔လည္း မရွိေတာ႔
ဘူးေပါ႔ေနာ္ ။ ေကာင္ေလးကေတာ႔ ေတြ႔ခြင္႔ရဖို႔ ၾကိဳးစားတာေပါ႔ေလ ။
ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ေတြ႔ခြင္႔ရမယ္႔ ေန႔အခ်ိန္ုကိုဘဲ ေမွ်ာ္ကိုးၿပီး
အလြမ္းမ်ားစြာနဲ႔ ေစာင္႔ေနခဲ႔တယ္ ။ အခ်ိန္တိုင္း သတိရေနခဲ႔ၿပီး
ညတိုင္းငိုခဲ႔ရတယ္ေလ ။

တစ္ေန႔မွာေတာ႔ ေကာင္ေလးဆီကို စာတစ္ေစာင္ ေရာက္လာခဲ႔တယ္ ။ စာထဲမွာ
ေကာင္မေလးက တကယ္ခ်စ္ခဲ႔တာ မဟုတ္ဘူး ၊
အားနာၿပီး အေၿဖေပးခဲ႔တာတဲ႔ေလ ၊ ဒါေၾကာင္႔ လမ္းခြဲၾကရေအာင္တဲ႔ေလ ။
ေကာင္ေလးေခါင္းထဲမွာ မိုက္ခနဲ ၿဖစ္သြားတယ္ ။ ရင္ထဲမွာလည္း
ဗေလာင္ဆူသြားတာေပါ႕ေနာ္ ။ အရမ္းလည္း တုန္္လႈပ္သြားတယ္ ။
ဒါေပမယ္႔ ဒါဟာတကယ္မၿဖစ္ႏိုင္ဘူး ။ တစ္ေယာက္ေယာက္က သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို
ကြဲေအာင္ဖန္တီးတာေပါ႔ေလ ။
ဘယ္လိုမွကို မယံုႏိုင္ခဲ႔ဘူးေပါ႕ ။ အဲဒါနဲ႔ ေကာင္ေလးက
ေၾကာက္ရြံထိတ္လန္႔စြာနဲ႔ပဲ ေန႔ရက္ေတြကို ၿဖစ္သန္းခဲ႔ရတာေပါ႔ ။

တေန႔ေတာ႔ အဲဒီတေန႔ဟာ သူ႕ရဲ႕ဘ၀ကို ရိုက္ခ်ိဳးမယ္႔ ေန႔လို႔မထင္ခဲ႔ဘူး ။
စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ တစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္သြားေနတုန္း သူ႔ရဲ႕ ေကာင္မေလးကို
ဖ်က္ခနဲ လွမ္းၿမင္လိုက္တယ္ ။ ေကာင္မေလးရဲ႕ ေဘးမွာ
တၿခားေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ေပါ႔ ။ သူ႕တစ္ကိုယ္လံုး တုန္လႈပ္သြားတယ္ ။
ရင္ထဲမွာေတာ႔ စိတ္္မေကာင္း
အရမ္းၿဖစ္သြားတယ္ ။ သူအၿမဲတမ္း ေၾကာက္ရြံေနခဲ႔တဲ႔ အရာဟာ
တကယ္ၿဖစ္လာခဲ႔တာေပါ႕ ။ လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ၿပီး
မ်က္ရည္ေတြေတာင္က်ခဲ႔ရတာေပါ႕။
သူေကာင္မေလးကို အရမ္းမုန္းသြားတယ္ ။ သစၥာမရွိဘူး ကတိမတည္ဘူး ဆိုၿပီး
ေမ႕ပစ္ဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ႔တယ္ ။ ဒါေပမယ္႔ နာၾကည္းစိတ္နဲ႔ ေမ႔ေလ
ပိုသတိရလာေလပဲ ။
ဘာေၾကာင္႔လဲဆိုေတာ႕ သူဟာ ေကာင္မေလးကို တကယ္ အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္နဲ႔
ၿမတ္ၿမတ္ႏိုးႏိုး ခ်စ္ခဲ႔မိလို႔ေပါ႔ ။
အဲဒါနဲ႕ ဒီစိတ္နဲ႔ပဲ အိပ္ရာထဲလဲခဲ႔တယ္ ။ အစားလည္းမစားႏိုင္ဘူး ။
တစ္ရက္မွာ ဆရာေတာ္တစ္ပါးရဲ႕ တရားစာအုပ္ကို ဖတ္မိခဲ႔တယ္ ။ အဲဒီမွာ
ေမတၱာတရားရဲ႕ အေၾကာင္းကို
ေဟာထားတယ္ ။ ေမတၱာတရားဟာ ကိုယ္႕အေပၚကိုမေကာင္းတဲ႔ သူကိုေတာင္
ေအာင္ၿမင္ႏိုင္တယ္ေပါ႕ေလ ။ တကယ္ေတာ႔ ဒါကို လူတိုင္းသိပါတယ္ ။
ဒါေပမယ္႔ က်င္႔ၾကံခဲ႔တဲ႔သူ နည္းပါတယ္ ။
ေကာင္ေလးဟာ ေကာင္မေလးကို သတိရလာတဲ႔ အခါတိုင္း က်န္းမာခ်မ္းသာပါေစ ၊
အစစအရာရာ အဆင္ေၿပပါေစ ၊ သူခံစားရသလုိ ဘယ္ေသာအခါမွ မခံစားရပါေစနဲ႕ဆိုၿပီး
ေမတၱာပို႔လိုက္တယ္ ။ သူနဲ႔ မထိုက္တန္ဘူးထင္လို႔ စြန္႔ပစ္ခဲ႔တာပဲ ၊
ကိုယ္႔ကံနဲ႔ အေၾကာင္းတရားနဲ႔ ကိုယ္ေပါ႕။ အဲဒီမွာ ထူးဆန္းစြာနဲ႔ပဲ
သူ႕ရဲ႕ရင္ထဲမွာေအးခ်မ္းသြားတယ္ ။
ကိုယ္႕ကိုကိုယ္ ေအာင္ႏိုင္သြားတယ္ေပါ႔ ။

အခ်ိန္ေတြ ၾကာလာတာနဲ႕ အမွ် ေကာင္ေလးဟာ ေကာင္မေလးကို သတိရေနဆဲပါ ။
ေမ႔ပစ္ဖို႔ကိုလည္း မၾကိဳးစားေတာ႔ပါဘူး ။
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ သူဟာ ေမတၱာတရားကို ထားတတ္ေနၿပီေလ...။

ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ႔ ဒါပါပဲ ။

****(ကၽြန္ေတာ္ ေၿပာခ်င္တာကေတာ႔ ကိုယ္႕ရဲ႕ေဘးကလူကို တန္ဖိုးထားၾကပါ ။
ၿမတ္ႏိုးၾကပါ ။ မၿဖစ္ႏိုင္ရင္ အစကတည္းက မဖန္တီးပါနဲ႔ ။
ကိုယ္႔ေၾကာင္သူတပါးစိတ္ဆင္းရဲရမယ္႔ အျဖစ္မ်ိဳးကို မဖန္တီးၾကပါနဲ႔။
ေနာက္ၿပီးေမတၱာထားတတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါ ။ ေလာကမွာ ဘယ္အရာမွ
အဆိုးဆံုးဆိုတာ မရွိပါဘူး ။ ေမတၱာတရားနဲ႔ လႊမ္းခ်ံဳလိုက္ရင္
အရာရာကို ေအာင္ၿမင္ႏိုင္မွာပါ )****

Wednesday, May 6, 2009

ဘ၀ရဲ႕ အႏွစ္သာရကို ခံစားၾကည္႔ၾကပါ။


ဘ၀မွာ စိတ္ညစ္စရာ ဆိုတာ လူတိုင္းမွာ ရိွၾကပါတယ္။
ဘာအတြက္ေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အဲဒီအတြက္ ၀မ္းနည္းေနရမွာလဲ?
၀မ္းမနည္းပါနဲ႔.....

ဘ၀မွာ ဘယ္အရာမွ ျပီးျပည္႔စံုတယ္ ဆိုတာ မရိွပါဘူး။
လိုအပ္ခ်က္ဆိုတာ အျမဲရိွေနတာပါပဲ။

အဲဒီလိုအပ္ခ်က္ဆိုတာကမွ ဘ၀ရဲ႕ အႏွစ္သာရပါ။
တခ်ိဳ႕အရာေတြဟာ ဖန္တီးရယူလို႔ မရပါဘူး။

ကိုလက္ရိွရေနတဲ႔ ဘ၀ကို အားက်ၾကပါ။
တိုးတက္ေအာင္လုပ္ၾကပါ။
အခ်ိန္တန္ရင္ ကိုယ္နဲ႔ လိုက္ဖက္ညီတဲ႕ ဘ၀တခုကို ပိုင္ဆိုင္ရမွာပါ။ ..........

Tuesday, May 5, 2009

I didn't think "meeting is parting".
Now i know well "anything won't be complete in all life".
We need to live very well in our life.
We will try best.
Don't fear to create a future.

OK! let try!