Showing posts with label ေဆာင္းပါး. Show all posts
Showing posts with label ေဆာင္းပါး. Show all posts

Monday, March 22, 2010

"အသိတရား"

အသိတရားတဲ႔ အင္ၾကင္းက ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ တက္ဂ္တယ္။ ပထမ အံ့ၾသသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ကဗ်ာေရးမယ္ဆို ဘာျဖစ္ျဖစ္ပါ စဥ္းစားျပီး ေရးႏုိင္ေသးတယ္။ ခုဟာက ရသ စာေပလိုမ်ိဳးဆိုေတာ႔ ဘာေတြေရးရမွန္း မသိဘူး။ ျငင္းဖို႔ကလည္း ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္။ ကၽြန္ေတာ္ထက္ ၃ လေက်ာ္သာၾကီးတာ။ စိတ္ကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ထက္ အဆ ၃၀ ေလာက္ပုိၾကီးသလား မွတ္ရတယ္။ သူကုိလည္း ေၾကာက္ရတယ္။ ဘာလုပ္ရမည္နည္း ေတြးရင္း ေတြးရင္း အသိတရားဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ပံုေဖာ္ၾကည္႔မိတယ္။

အသိတရားဆိုတာ ကုိယ္ပိုင္ဗီဇအရ ပင္ကုိစိတ္ကုိက သိေနရမယ္႔အရာ တခုပါ။ မင္း ဒါလုပ္ကြာ၊ ဒါလုပ္သင္႔တယ္ လုိ႔ေျပာေနစရာ မလိုဘူး။ မေျပာပဲနဲ႔ သိေနရမယ္႔ အရာ၊ ေတြးေတာမႈ၊ လုပ္ေဆာင္မႈ ေတြပါပဲ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသိတရားဟာ ငယ္စဥ္ကတည္းက ပါလာတတ္ပါတယ္။ သို႔ေပမယ္႔ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ႔တဲ႔ ဘ၀လမ္းတေလွ်ာက္ ေကာင္းေသာ ဆိုးေသာ ပတ္၀န္းက်င္ေတြေၾကာင္႔ တခါတခါ ေပ်ာက္ေနတတ္ၾကပါတယ္။

ဥပမာ ဆိုၾကပါစို႔ ... ငယ္စဥ္ကေလး ဘ၀ထဲက တခ်ိဳ႕ဆို သိၾကတယ္။ ငါဒီအခ်ိန္ စာက်က္ရမယ္။ ဒီအခ်ိန္ဆိုေဆာ႔ရမယ္။ အဲလိုမ်ိဳးေပါ႔။ အဲဒီလို သိေနတာက မသိစိတ္ထဲကေပမယ္႔ အဲဒါကုိက ေကာင္းမြန္တဲ႔ ဗီဇေလးပါလာတာ။ အရြယ္ေရာက္တဲ႔အခါ အသိတရားဆိုတာ စာအုပ္စာေပေတြ၊ လူၾကီးသူမ ေျပာဆိုဆံုးမၾကတဲ႔ စကားေတြမွ သိရိွလာၾကပါတယ္။ ငါ ဒါလုပ္ရင္ျဖင္႔ မေကာင္းဘူး။ ဒါ လုပ္ခဲ႔ရင္ေတာ႔ ဘယ္သူေတြ ထိခိုက္ႏိုင္တယ္။ ဘယ္သူေတြ ဒုကၡေရာက္ေစႏိုင္မလဲဆိုတဲ႔ အေတြးေတြမွတဆင္႔ ေကာင္းမြန္တဲ႔ အသိတရားေတြ ရလာႏိုင္ပါတယ္။

လူဆိုသည္ကလည္း အတၱ၊ မာန၊ ေဒါသနဲ႔ မကင္းႏိုင္ေသာ ပုထုဇဥ္ေတြပဲေလ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ကုိယ္က စိတ္ေကာင္းလို႔ အသိတရားနဲ႔ ထိန္းလည္း ကုိယ္႔ကုိ ထိခုိက္လာတာမ်ိဳး ကုိယ္႔မာနကုိ ထိခုိက္ႏိုင္တာမ်ိဳးဆို မည္သူမွ မခံႏိုင္ၾကဘူးေလ။ လူတိုင္းလူတိုင္းသာ အသိတရားရိွရင္ ေလာကၾကီးဟာ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ၊ ယွဥ္ျပိဳင္မႈေတြ မရိွလာႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ဒီလိုေျပာလို႔ ဒါဟာ ေ၀ဖန္ေနတာလို႔ မဆိုလိုၾကပါနဲ႔။ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ဆက္ဖတ္ေပးၾကပါ။

လူတိုင္း သက္ဆိုင္ရာ အရာကုိ ပုိင္ဆိုင္လိုၾကရပါမယ္။ သင္႔ေလွ်ာ္ေလ်ာက္ပတ္တဲ႔ ယွဥ္ျပိဳင္မႈရိွရပါမယ္။ သို႔ေပမယ္႔ မိမိအတြက္ေၾကာင္႔ သူ႔တစ္ပါး စိတ္ဆင္းရဲေနရမယ္။ သူ႔တစ္ပါး ဒုကၡေရာက္သြားမယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ လုပ္သင္႔သလား မလုပ္သင္႔သလားဆိုတာ ေတြးေခၚဆံုးျဖတ္တတ္ရပါမယ္။ မတတ္သာလို႔ လုပ္လိုက္ရတယ္။ စိတ္ထဲက တကယ္မပါပါဘူး။ စိတ္မေကာင္းပါဘူးဆိုလို႔ ေျပာလိုက္ရံုဆို သင္ေပ်ာ္ႏိုင္မလား။ သင္ေပ်ာ္နိုင္မယ္ဆို လုပ္လိုက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္အေပၚက ေျပာခဲ႔သလိုပဲ သင္ဟာ ရယူမွ ျဖစ္မယ္ဆို ရယူလိုက္ပါ။ လုပ္သင္႔လို႔ လုပ္တယ္ဆိုရင္ လုပ္လိုက္ပါ။ ဒါဟာ သင္႔အတြက္ ရပုိင္ခြင္႔ပါ။ သုိ႔ေပမယ္႔ သူ႔တစ္ပါးဟာ သင္ေၾကာင္႔ ဘ၀ သို႔မဟုတ္ ပုိင္ဆိုင္ရာ တခုခု ဆံုးရံႈးသြားမယ္ဆိုတာ သင္သာ သိခဲ႔ရင္ သင္ေနာင္တ မရႏိုင္ဘူးတဲ႔လား။ ရတဲ႔သူက ရႏိုင္ေပမယ္႔၊ မရတဲ႔သူက မရႏိုင္ပါဘူး (ဟုတ္တယ္ဟုတ္)။ အသိတရားဆိုတာထက္ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ သနားညွာတာမႈ ဆိုတာ ထားေစခ်င္တာပါ။ ဘာပဲလုပ္လုပ္ သင္႔အတြက္ မေတြးပဲ တျခားသူေနရာက ေတြးၾကည္႔ပါ။ မိမိသာဆို ဘယ္လိုခံစားရမယ္၊ ဘယ္လို ဒုကၡေရာက္ႏိုင္မလဲလို႔ ေတြးေပးၾကည္႔လိုက္ပါ။ မည္သူမွ မိမိဒုကၡ ေရာက္မယ္႔ အလုပ္မ်ိဳးကုိေတာ႔ မလုပ္ႏုိင္ၾကပါဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ႔ ဤေလာကၾကီးသည္ တရားမွ်တေနပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔ေသာ ေကာင္းတာလုပ္က ေကာင္းတာရဧ။္ မေကာင္းတာလုပ္က မေကာင္းတာကုိပဲရဧ။္ ဆိုတာေတြဟာ အလြန္ မွန္ကန္လြန္းလွပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိႏိုင္ၾကလို႔ပါ။ သက္ေရာက္မႈတုိင္းမွာ တန္ျပန္ သက္ေရာက္မႈ ရိွတယ္ဆိုတဲ႔ ကမာၻေက်ာ္ အိုင္းစတိုင္းရဲ႕ သီအိုရီဟာလည္း အလြန္မွန္ကန္ပါတယ္။  ခ်က္ခ်င္း မတန္ျပန္လို႔သာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိႏိုင္ေသးတာပါ။ 

ကၽြန္ေတာ္သိတတ္စဥ္ အရြယ္တုန္းက ရလိုက္တဲ႔ အသိတရားေလးတခုကုိ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ၀န္ၾကီးဌာနတခုမွ ရာထူးၾကီးၾကီး လူတစ္ေယာက္ဟာ အရမ္းကုိ လာဘ္စားပါတယ္။ သူေၾကာင္႔ ဒုကၡေရာက္ သြားတဲ႔သူေတြ လက္ခ်ိဳးမေရႏိုင္ပါဘူး။ အရာရာ ပိုက္ဆံ၊ ကန္ေတာ႔ခံပစၥည္း တခုခုဆို ဘာလုပ္ေပးရမလဲ လုပ္ေပးတယ္။ သူ႔ေနရာကလည္း မေက်ာ္ျဖတ္ရင္ မရမျဖစ္တဲ႔ေနရာေပါ႔ဗ်ာ။ တကယ္႔ အေရးပါတဲ႔ ေနရာေပါ႔။ သူအရမ္းကို ခ်မ္းသာတာေပါ႔။ သူ႔သားေတြ သမီးေတြဆို ပိုက္ဆံကုိ ေရလိုသံုး၊ ျဖဳန္း၊ ထင္ရာစိုင္းျပီး လုပ္ခ်င္တာလုပ္ေနၾကတယ္။ သူတို႔ေတြ ဘာမွ မျဖစ္ၾကဘူးေလ။ အားလံုးက ကံေကာင္းေနၾကလို႔ေပါ႔။ ေနာက္ေတာ႔ ထိုအရာရိွၾကီး အမ်ိဳးသမီး ႏွလံုးေရာဂါ ျပင္းထန္လာေရာ။ အဲဒီမွာ ႏိုင္ငံျခားသြားကုတယ္၊ ပုိက္ဆံဘယ္ေလာက္ကုန္မလဲ အေကာင္းဆံုးအရာေတြနဲ႔ အေကာင္းဆံုးေတြကုိ သံုးျပီး ကုသပါတယ္။ သုိ႔ေပမယ္႔ သူမေရာဂါက ေပ်ာက္လိုက္ ျပန္ျဖစ္လိုက္နဲ႔ ႏွစ္ေတြ ရွည္ၾကာလာတယ္။ ေနာက္ဆံုး သူတို႔အတြက္ အလိုအပ္ဆံုးက ေငြျဖစ္လာတယ္။ ေငြလိုေတာ႔ မေကာင္းတာ ပုိလုပ္တယ္။ ေငြကုိ ဘယ္လိုရမလဲ အကုန္လုပ္တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ အလြန္အကၽြံျဖစ္ျပီး ရာထူးျပဳတ္တယ္။ နာမည္ဆိုးနဲ႔ ျပဳတ္ေတာ႔ သူအတြက္ ဘယ္သူမွ မကူညီိႏိုင္ခဲ႔ပါဘူး။ သူ ျပဳခဲ႔တဲ႔ အမႈက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဆိုးရြားခဲ႔လဲဆို ႏွစ္ ၃၀ ေက်ာ္ေလာက္ စံျမန္းခဲ႔ရတဲ႔ဘ၀ဟာ လံုး၀ကုိ သံုးစားလို႔ မရေအာင္ ျဖစ္သြားတယ္။ သူ႔အမ်ိဳးသမီး ကြယ္လြန္သြားျပီး လက္မဲ႔ဘ၀ျဖစ္သြားခ်ိန္မွာ သားအၾကီးဆံုးက အရက္သမားအျဖစ္ အသိအိမ္ေတြကုိ ေတာင္းစားရတဲ႔ဘ၀ ျဖစ္သြားတယ္။ သမီးကလည္း ဟင္းသီးဟင္းရြက္ ေရာင္းစားရတဲ႔ ဘ၀အျဖစ္ ေရာက္သြားတယ္။ သားအငယ္ တစ္ေယာက္ကလည္း ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ျပီး ဘယ္လိုမွ ထိန္းမရလို႔ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ပစ္ထားလိုက္ရတဲ႔ အျဖစ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ထင္ပါတယ္ ဒါဟာ ေရွးဘ၀က ၀ဋ္ေၾကြးဆိုတာထက္ ယခုဘ၀က ျပဳခဲ႔တဲ႔ မေကာင္းမႈ၊ အသိတရားမဲ႔စြာ၊ ဆင္ျခင္ဆံုးျဖတ္ႏိုင္မႈ ကင္းစြာျပဳမႈခဲ႔တဲ႔ မေကာင္းမႈေတြေၾကာင္႔ပဲေလ။

ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးကုိ ၾကည္႔ျပီး အရမ္းကုိ သံေ၀ဂ ရမိတယ္။ လူ႔ဘ၀ဟာ တိုတိုေလးပါ။ ဘာေၾကာင္႔မ်ား ယခုလို ျပဳမူၾကပါလိမ္႔။ သူ႔တစ္ပါးအတြက္ မိမိဖက္က ျဖည္႔စဥ္းစားေပးျပီး အသိတရားေလးေတြနဲ႔ ျပဳမူခဲ႔ၾကရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိမ္႔မလဲ။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တိုင္ ေတြ႔ျမင္ခဲ႔ရတဲ႔ တကယ္႔ အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ။ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ဘက္ထက္ တပါးသူဘက္ကုိ စဥ္းစားေပးၾကည္႔မိတယ္။ အဲလိုစဥ္းစားလို႔ ဒါကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ မေကာင္းဘူး။ အက်ိဳးမရိွဘူးဆိုရင္ေတာင္ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ပဲ ခံယူလိုက္တယ္။ ဘာလို႔လဲလုိ႔ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ျဖတ္သန္းခဲ႔ရတဲ႔ လမ္းတေလွ်ာက္ ေခ်ာေမြ႔ေျဖာင္႔တန္းဆိုတာ မရိွခဲ႔ေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္ရသင္႔သေလာက္ ပုိင္ဆိုင္သင္႔သေလာက္ ရခဲ႔ပါေသးတယ္။ 

ဆရာေတာ္တစ္ပါးက ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔ဖူးပါတယ္။ အသင္ဟာ ဒီဘ၀မွာ အရင္ဘ၀က ၀ဋ္ေၾကြးေတြကုိ ဆပ္ေနရတယ္လို႔ ဘယ္ေတာ႔မွ မေတြးပါနဲ႔။ တကယ္ေတာ႔ ဒါဟာ ေက်းဇူးဆပ္ေနရတာပါ။ အသင္အရင္ဘ၀က သူ႔တစ္ပါးေက်းဇူးေတြ၊ အကူအညီေတြ ယူေကာင္းယူခဲ႔လိမ္႔မယ္။ သူ႔တစ္ပါး ပိုင္ဆိုင္ေသာ ဥစၥာပစၥည္းကုိလည္း အတင္းအဓမၼေသာ္ လည္းေကာင္း သြယ္၀ိုက္ေသာ နည္းျဖင္႔ လည္းေကာင္း လိုခ်င္ဖူး ရယူဖူးခဲ႔မယ္။ အဲဒီအတြက္ ဒီဘ၀မွာ ေက်းဇူးေၾကြးေတြ ဆပ္ေနရတယ္လို႔ပဲ မွတ္ပါတဲ႔။ မွန္ပါတယ္ ဒါဟာ တကယ္မွန္ကန္ေသာ နည္းလမ္းပါပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ခဲ႔တာ ၾကာပါျပီ။

ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာေတြ တျခားအေၾကာင္း ေရာက္ကုန္ျပီလား မသိဘူး။ တကယ္ေတာ႔ အသိတရားကုိ ေျပာခ်င္တာပါ။ လူေတြဟာ အသိတရား မရိွပဲ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ခဲ႔သမွ် ေနာက္ဆံုးတခုခုေတာ႔ ျပန္ခံရတာပဲ။  ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ေျခာက္ပစ္ကင္း မဟုတ္ပါဘူး။ ၀န္ခံပါဧ။္။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္႔ ေတြးမိတဲ႔ အသိတရားေလး အေၾကာင္းကုိ နဲနဲေလး ေ၀မွ်ျခင္တဲ႔စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာလို႔ပါ။ ေနာက္ဆံုးေျပာရရင္ျဖင္႔ သင္ဘာလုပ္လုပ္ တျခားသူအတြက္ အရင္ေတြးေပးလိုက္ပါ။ ဦးစားေပးလုိုုက္ၾကပါ။ ဤသို႔ဆိုရင္ျဖင္႔ သင္ဟာ စိတ္ေကာင္းေလး ၀င္လာျပီး စိတ္ႏွလံုးေအးခ်မ္းလာပါလိမ္႔မယ္။

ကၽြန္ေတာ္ အက်ိဳးရိွစာေပေတြကုိ မေရးတတ္ပါ။ ဤပုိ႔စ္ေလးကုိ ေရးရျခင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ဧ။္ စိတ္၌ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အေၾကာင္း အရာမ်ားကုိ ေျပာျပခ်င္လို႔ တင္လိုက္ရျခင္းပါ။ မည္သူ႔ကုိမွ မထိခိုက္ေစခ်င္သလို မည္႔သူကုိမွ ရည္ရြယ္လိုျခင္းမရိွပါ။ အမွားတစံုတရာမ်ား ရိွခဲ႔ပါက ခြင္႔လႊတ္ပါလို႔ ၾကိဳတင္ေတာင္း ပန္ပါရေစ။
~~~~ @@@@ ~~~~
စာၾကြင္း။ ။ အသိတရားနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ေျပာဖို႔က်န္ခဲ႔လို႔။ ယေန႔ဆို ကၽြန္ေတာ္ဧ။္ အိမ္ရွင္သည္ အင္တာနက္အခြန္ ထပ္မေဆာင္သျဖင္႔ အင္တာနက္ျပက္ေတာက္ေနတာ သံုးရက္ရိွပါျပီ။ အင္တာနက္ကိုသာ အားကုိးေနရတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔အဖို႔ အလြန္ပင္ စိတ္ဆင္းရဲဖို႔ေကာင္းပါသည္။ ယခုလည္း ဒီပုိ႔စ္ကုိ ၾကံဖန္ျပီး တင္လိုက္ရတာပါ။ တကယ္ဆို အိမ္ရွင္သာ ေအာ္သူတို႔ေတြ ခုဆို ေမးသံုးဖို႔ အင္တာနက္ေတာ႔ လိုမွာပဲ၊ ငါလည္း ထိုက္သင္႔သေလာက္ပုိက္ဆံကုိ ယူထားတာပဲ၊ ငါ ခ်က္ခ်င္းေဆာင္ေပးလိုက္ပါမယ္ ဆိုတဲ႔ အေတြးေလးသာ ရိွခဲ႔ရင္... ။ ခုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ႔သလိုပဲ ဒါလည္း အဆင္မေျပေသးလို႔ ျဖစ္မွာပါ၊ အင္တာနက္အိမ္မွာ မရေတာ႔လည္း ရတဲ႔ေနရာကပဲ သံုးလိုက္ပါေတာ႔မယ္လို႔ စိ္တ္ကို ခ်ိဳးႏိွပ္ရင္း .... ခ်ိဳးႏွိပ္ရင္း ။။။ း)))

Wednesday, December 30, 2009

“ေပ်ာ္ရႊင္ေသာဘ၀”



“ဘ၀” ဆိုတာ ကုိယ္ျဖစ္ေစခ်င္တာကုိ ျဖစ္ေစဖုိ႔ ေမြးဖြားလာခဲ႔ျခင္း မဟုတ္ပါဘူး။ သုိ႔ေပမယ္႔လည္း ျဖစ္ခ်င္တာကုိ ျဖစ္သင္႔သေလာက္ေတာ႔ ရွာေဖြလုပ္ယူရပါလိမ္႔မယ္။ ဘယ္လိုရေအာင္ လုပ္ယူၾကမလဲ။  တိက်တဲ႔ အေၾကာင္းရင္းေတြကေတာ႔ ရိွေနပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔အရင္ဆံုး ေပ်ာ္ရႊင္မႈုကုိ ရွာေဖြစူးစမ္းၾကပါစို႔။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ လူတိုင္းရဖူးၾကပါသည္။ သုိ႔ေပမယ္႔ စစ္မွန္တဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ ဖန္တီးဖို႔ရာ လမ္းေပ်ာက္ေနတတ္ၾကပါသည္။ စစ္မွန္တဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတာ ဘ၀ရဲ႕ အႏွစ္သာရ အလွအပတခုပါပဲ။ ေရႊေငြပိုင္ဆိုင္မႈေတြ အမ်ားၾကီးရိွမယ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ မရိွဘူးဆို ပိုင္ဆိုင္ရသမွ်ဟာ အလကားပါပဲ။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေရြးခ်ယ္စီမံမႈေတြကေန တဆင္႔ေပါက္ဖြားလာျခင္းပါ။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈသည္ ၾကီးက်ယ္ ခမ္းနားလွပါတယ္ ဆိုေသာ အရာေတြဆီက မလာပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္ ျဖစ္တည္ေနေသာ ဘ၀ေတြကေနသာ လာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈသည္ ဘ၀ရဲ႕အေျခခံ အရင္းအျမစ္တခုလို႔ ေျပာလို႔လည္းရပါသည္။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကုိ မ်ားစြာေဖာ္ျပေနျခင္းထက္ ေန႔စဥ္ဘ၀ေတြကေန႔ ဘယ္လိုဖန္တီးယူရမယ္ ဆိုတာ သိရိွဖို႔လိုအပ္ပါမည္။  ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို လက္ငင္းခ်က္ျခင္း ဖန္တီးယူဖုိ႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဆုိလိုတာက တျဖည္းျဖည္းျခင္း တဆင္႔ထက္တဆင္႔ တိုးျမွင္႔သြားမွသာ  နည္းလမ္းမွန္ကန္တဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ရရိွိႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါသည္။

ယခုလို ျပဳလုပ္ယူဖုိ႔ဆိုရင္တြင္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမွာ အနည္းဆံုး ရိွရမယ္႔အရာေတြက ဘာေတြလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြးယူၾကည္႔ၾကပါစို႔။ စစ္မွန္ျပီး တန္ဖိုးရွိေသာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြကစလုိ႔ ေကာင္းမြန္တဲ႔ အျပဳအမူေတြ၊ စစ္မွန္ေသာ ခံစားမႈေတြကုိ စိတ္ရင္းေစတနာသန္႔သန္႔ ေတြထားျပီး ရည္မွန္းထားတဲ႔ ပန္းတိုင္ေတြ ဆီေလွ်ာက္လွမ္းခဲ႔မယ္ဆိုရင္ျဖင္႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈက ေမွ်ာ္မွန္းမထားလည္းပဲ သူ႔အလိုလုိကုိ ေရာက္ရိွလာပါလိမ္႔မည္။ စစ္မွန္ေသာေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြမွာ ဘာေတြ႔ပါ၀င္ေပါင္းစပ္ရမလဲ။ ေမတၱာ၊ လွပတဲ႔ အာရံု၊ ေတြးေတာလုပ္ေဆာင္မႈေတြနဲ႔ လက္ေတြ႔ပါ၀င္ေနတဲ႔ လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ တရားမွ်တမႈေတြ၊ သတိၱအစြမ္းေတြ၊ လူသားျခင္းစာနာရိုင္းပင္းမႈေတြ၊ ရဲရင္႔ျပတ္သားမႈေတြေပါ႔။ ဤအရာေတြက မပါ၀င္လုိ႔ကို မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ေကာင္းမြန္တဲ႔ အျပဳအမူေတြကေကာ။ ဗဟုသုတေတြ အေတြ႔အၾကံဳေတြ ေ၀မွ်ျခင္း၊ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ ပါ၀င္လုပ္ေဆာင္ျခင္း စသည္ျဖင္႔ေပါ႔ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ပါသည္။  စိတ္ပ်က္ အားငယ္ႏိုင္တာေတြ၊ ကုိယ္႔တိုးတက္မႈကုိ ပ်က္ျပားေစႏိုင္တဲ႔ ခံစားမႈေတြမရိွဖုိ႔လည္း လုိအပ္ပါသည္။  ယဥ္ေက်းျပဴငွာတဲ႔ ဆက္ဆံမႈ၊ ေရွ႔ေနာက္ေတြးေခၚစဥ္းစားတတ္တဲ႔ စိတ္ေတြကိုအျမဲ ႏွလံုးသြင္းထားရပါမယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ျဖင္႔ ေရွ႔ဆက္သြားမယ္႔ အနာဂါတ္ခရီးလမ္းမွာ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ အေပၚကိုမွ ထိခိုက္ေစျခင္းမရိွပဲ တိက်တဲ႔ ပန္းတိုင္ဆီ အေရာက္သြားႏုိင္ျပီေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ယံုၾကည္သင္႔ပါတယ္။  အနာဂါတ္ဟာ သင္႔ေလ်ာ္တဲ႔ အရာေတြနဲ႔ ေတြ႔ၾကံဳမႈေတြကုိ အျမဲကမ္းလင္႔ေနမယ္ဆိုတာ။ ေကာင္းမြန္တဲ႔ အစီအစဥ္ေတြသာ ရိွေနမယ္ဆို အေကာင္းဆံုး ေရြးခ်ယ္မႈေတြနဲ႔ ညီမွ်မွန္ကန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သြားႏိုင္မွာပါ။

တျခားလူေတြရဲ႕ အေတြ႔အၾကံဳေတြထဲက ေကာင္းမြန္တဲ႔ အရာေတြကို သင္ယူပါ။ ေနာက္ျပီး ကုိယ္ပုိင္ ေတြးေခၚမႈေတြ ကုိယ္ပုိင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ပါ။ အစီအစဥ္ေတြ ၾကိဳတင္ခ်ျခင္းျဖင္႔လည္း အခ်ိန္ကုိ ထိန္းသိမ္းႏိုင္မယ္႔အျပင္ လုပ္ရမည္႔ အလုပ္ေတြအတြက္လည္း အခ်ိန္ပုိရလာႏုိင္ပါသည္။ ဤသို႔ဆုိရင္ျဖင္႔ ျပည္႔စံုတဲ႔ေကာင္းမြန္တဲ႔ စိတ္ေတြ အေလ႔အက်င္႔ေတြကို မည္သည္႔တားဆီးမႈေတြ ရိွလာပါေစ မုခ်ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ လာပါလိမ္႔မယ္။

ရိုးရွင္းေသာေပ်ာ္ရႊင္မႈရဲ႕ နည္းလမ္းေလးေတြကုိလည္း မွတ္သားထားသင္႔ပါသည္။  ထိုအရာေတြကေတာ႔ ေၾကာက္ရြ႔ံထိတ္လန္႔ျခင္းက လြတ္ေျမာက္ပါေစ၊ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္ပါေစ၊ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းေလးေနပါ၊ မ်ားမ်ားေပးကမ္းပါ၊ နဲနဲပဲ ေမွ်ာ္လင္႔ပါ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတာ႔ မထိခုိက္ပါေစနဲ႔။ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ စခဲဲ႔တဲ႔ အတိတ္ကုိ ျပန္မသြားႏိုင္ပါဘူး။ မည္သူမဆို ယခုလက္ရိွ ပစၥဳပၸန္ကစလုိ႔ အသစ္အသစ္ေသာ အနာဂါတ္ေတြဆီကုိ အဆံုးမရိွသြားႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရြးခ်ယ္မႈမွန္ကန္ဖုိ႔ေတာ႔ လိုအပ္ပါတယ္။ စိတ္ပ်က္မႈဆုိတာ တားဆီးပိတ္ပင္ေနတဲ႔ လမ္းဆိုးလမ္းညစ္ေတြလုိပါပဲ။ သူတို႔ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ လမ္းကုိေႏွာင္႔ေႏွးေစေပမယ္႔ သူတို႔ရဲ႕ တျခားတဖက္မွာ ေျဖာင္႔ျဖဴးေနတဲ႔ လမ္းေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကုိ ေပ်ာ္ရႊင္ေစမွာပါ။ တေနရာမွာပဲ အၾကာၾကီးရပ္မေနပါနဲ႔။ ေရႊ႔ပါ.. ေရြ႕ပါ.. တစ္လွမ္းဆိုတစ္လွမ္းျခင္းေရႊ႕သြားပါ။ ဘာေတြပဲ ျဖစ္လာျဖစ္လာ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ဆိုးသည္ျဖစ္ေစ ျဖစ္ရတဲ႔ အေၾကာင္းရင္းကုိ စဥ္းစားပါ။ ဤအရာေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘ၀အတြက္ သင္ယူ၊ ျပင္ဆင္ယူရမယ္႔ အျဖစ္အပ်က္သင္ခန္းစာေတြပါ။ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ရီေမာတတ္ေစဖို႔ ငိုေၾကြးမႈေတြနည္းေစဖုိ႔ သင္ခန္းစာ ျပဋာန္းခ်က္အသစ္ေတြကုိ ရလိုက္တယ္လို႔ သေဘာထားပါ။

ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကို ရရိွလာေအာင္ ဘယ္လိုေျပာင္းလဲသင္႔လဲဆုိတဲ႔ အခ်က္ေတြကိုလည္း ေျပာျပခ်င္ပါသည္။ အလုပ္ကုိ ၾကိဳးၾကိဳးစားစားနဲ႔ ဖန္တီးယူပါ ျပဳလုပ္ပါ။ ေျပာခ်င္တာကေတာ႔ အလုပ္မွာ စိတ္ပါ၀င္စားစြာနဲ႔လုပ္ပါ။ ဒီအေလ႔အက်င္႔ေတြဟာ စိတ္ရႈပ္ေထြးမႈေတြကို တခဏသာ ေမ႔ေပ်ာက္ထားႏုိင္ပါသည္။ အလုပ္လုပ္ျခင္းေၾကာင္႔ ေအာင္ျမင္လာျပီး တိုးတက္လာတာနဲ႔အမွ် ေပ်ာ္ရြင္လာျပီး အလုပ္ကုိလည္း ပိုတိုးလို႔ လုပ္ေဆာင္နိုင္လာမွာပါ။ အရမ္းပင္ပန္းေနပါလား၊ စိတ္ေတြေထြျပီး ရႈပ္ေထြးေနပါလား။ စိတ္အပန္းေျဖလိုက္ပါ။ ခရီးထြက္လိုက္ပါ။ မေရာက္ဘူးတဲ႔ေနရာ မသြားဖူးတဲ႔ ေနရာအသစ္ေတြကို သြားလိုက္ပါ။ ဥပမာ အားကစားကြင္းၾကိဳက္ရင္ ကစားျပီး အပန္းေျဖလိုက္ပါ။ သီခ်င္းေတြ ေအာ္ညီးျပစ္လုိက္ပါ။ ဒါေတြဟာ ေနထုိင္မႈစတိုင္ကို တမ်ိုးတဖံု ေျပာင္းလဲပစ္လုိက္ျခင္းပဲေပါ႔။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈအရာေတြကို ေတြးမယ္ဆိုရင္ ဒါမွမဟုတ္ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ျပဳလုပ္မယ္ဆိုရင္ မေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္မယ္႔ အေတြးေတြကုိ ေနရာမွာတင္ ရပ္လုိက္ပါ။ သင္႔ရဲ႕ အသက္ရွင္ေနထိုင္မႈအတြက္ အရာရာကုိ ေက်းဇူးတင္လုိက္ပါ။ ေက်းဇူးတင္လုိက္ျခင္းျဖင္႔ သင္႔ဘ၀ရဲ႕ ေနထိုင္မႈ အခြင္႔အေရးေတြ ထပ္ျပီးရရိွလာပါလိမ္႔မယ္။ ေက်းဇူးတရားဟာ သင္လက္ခံတတ္ရင္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တစ္ေယာက္ပါပဲ။ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ျပဳမူျခင္းျဖင္႔ သင္ဟာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို လက္ခံလာျပီး ပိုေပ်ာ္ရႊင္လာေလ ပိုေပ်ာ္တတ္လာေလ ျဖစ္မွာ မလြဲဧကန္ပါ။

ယခုလုိ ေျပာင္းလဲပစ္လိုက္ျခင္းျဖင္႔ ဘ၀ရဲ႕ ေနထိုင္မႈေတြမွာ ဘယ္လိုေျပာင္းလဲ လာေစနုိင္ပါသလဲ။ ေလာကမွာ လူအမ်ားစုဟာ မေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါဘူး။ ဒီေလာကၾကီးက သူတို႔ အတြက္ ဆိုးၾကိဳးေတြ ကံမေကာင္းမႈေတြသာ ယူေဆာင္လာေပးတယ္လို႔ ထင္ေနတတ္ၾကပါသည္။ သူတို႔ေတြဟာ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ေနတတ္ဖို႔ထက္ ရယူပိုင္ဆိုင္လိုမႈေတြသာ ၾကီးစုိးေနၾကလို႔ပါ။ ဒါေၾကာင္႔ စိတ္ေတြဟာ အားငယ္စိတ္ပ်က္ျခင္းေတြနဲ႔ပဲ က်န္းမာေရးကုိ ထိခိုက္လာေတာ႔တာေပါ႔။ က်န္းမာမွသာလွ်င္ျဖင္႔လည္း ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ေနတတ္မွာပါ။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ရွာတတ္မွပါလည္း က်န္းမာလာမွာပါ။

တစ္ဦးေပၚတစ္ဦး ေ၀မွ်ျခင္းသည္လည္း ပိုေပ်ာ္ရႊင္ေစနိုင္ေသာ အရာတခုပါပဲ။ ကုိယ္သိသေလာက္ တတ္သေလာက္ ေ၀မွ်ျခင္းျဖင္႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္ အဆင္ေျပသြားခဲ႔မယ္။ လမ္းမွန္ ေရာက္သြားခဲ႔မယ္ဆိုရင္ ဘာနဲ႔မွအစားထိုးမရေအာင္ ေပ်ာ္ရႊင္မိမွာပါ။ စိတ္ဖိစီးမႈဆိုတာေတြကလည္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ေႏွာင္႔ယွက္ႏိုင္တဲ႔ ရန္သူတစ္မ်ိုဳးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ အလြန္ခက္ခဲတဲ႔ အေျခအေနေတြနဲ႔ ဘ၀မွာ ရင္ဆိုင္ေနၾကရတယ္။ ဒီလုိျဖတ္သန္းရင္းနဲ႔ပဲ ရွင္သန္ေနၾကရတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈရဲ႕ အဓိကအခ်က္ကေတာ႔ ဒီလုိစိတ္ဖိစီးမႈေတြကို ဘယ္လုိျဖတ္ေက်ာ္ရမလဲ ဆိုတာကုိ သိတတ္နားလည္ရပါမယ္။ အဲဒီအခါမွ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ႔ စိတ္က အရာအားလံုးကုိ အႏုိင္ယူသြားႏုိင္ပါတယ္။

ၾကိဳးစားၾကည္႔ၾကပါ။ က်င္႔ၾကံၾကည္႔ၾကပါ။ ဘယ္အရာေတြကို ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနမွာလဲ။ အခုခ်က္ခ်င္းပဲ ေျပာင္းလဲလုိက္ၾကပါေတာ႔။ ေတြးပါ...ေတြးပါ.. ၾကိဳးစားျပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္ပါ။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ေျပာခ်င္တာကေတာ႔ ...
“ဘ၀ဆိုတာ ကုိယ္ျဖစ္ေစခ်င္သလို ေမြးဖြားလာခဲ႔ျခင္းမဟုတ္ပါ။ ဒါေပမယ္႔ ဘ၀ကို ေပ်ာ္ရႊင္လာေအာင္ေတာ႔ တတ္နိုင္သေလာက္ တတ္စြမ္းသေလာက္ ဖန္တီး ယူႏုိင္ပါတယ္လို႔”။ အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာဘ၀ကို ဖန္တီး အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္ၾကပါေစ...။

သကၠရာဇ္ႏွစ္ေတြေတာင္ အေရာင္ေျပာင္း
ရာစုသစ္သြန္းေလာင္းေတာ႔မွာပါလား

အတိတ္ဆိုတာ အိပ္မက္
ပစၥဳပၸန္ဆိုတာ ရလဒ္
အနာဂတ္ဆိုတာ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မို႔
စိတ္ညစ္ခဲ႔တာေတြ ဖယ္လိုက္
သိပ္ခ်စ္ခဲ႔တာေတြ ေမ႔လိုက္
နာက်င္ခဲ႔တာေတြ အစားထုိးလိုက္
အစာမေၾကခဲ႔တာေတြ မ်ိဳခ်လိုက္

ေနာင္လာမယ္႔ ႏွစ္ေတြအတြက္
အားသစ္ေတြနဲ႔ သြန္းေလာင္း
ေလွ်ာက္ရမယ္႔ ဘ၀ေက်ာင္းကုိ
ေပ်ာ္ရႊင္မႈသကာေလာင္းလုိ႔ 
တစ္တန္း တိုးလိုက္ၾကပါစို႔ ...။
~~~ @@@ ~~~

မၾကာခင္ အခ်ိန္ဆို ရာစုႏွစ္သစ္ကုိ ေရာက္ၾကေတာ႔မယ္ ... ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘ၀ေတြလည္း တစ္ႏွစ္ ထပ္တိုးလာေတာ႔မယ္... ဘ၀မွာ လူတိုင္းလူတိုင္း မေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုၾကံဳကြဲ ၀မ္းနည္းစရာေတြ အထပ္ထပ္ေတြ႔ၾကံဳခဲ႔ျပီးျပီ... ဘ၀ဆိုတာ တကယ္ေတာ႔ တိုတိုေလးပါ ... ရလာခဲတဲ႔ လူ႔ဘ၀မွာ ကိုယ္႔ကုိကုိယ္ မတ္တည္ရင္း စိတ္ရင္းေစတနာေကာင္းေလးေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာဘ၀ေလးမ်ားကုိ ဖန္တီးႏိုင္ေစဖို႔ ပုိ႔စ္ေလးကုိ ေရးလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္... ကၽြန္ေတာ္ စာေကာင္းေကာင္းမေရးတက္ပါ... ေရးခ်င္လြန္း အားၾကီးလို႔သာ ေရးလိုက္တာပါ ... ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တိုင္ကုိက စိတ္မေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကို ေျဖေဖ်ာက္ရင္း ႏွစ္သစ္မွာ စိတ္သစ္နဲ႔ လူသစ္နဲ႔ ရွင္သန္ဖို႔ အတန္တန္ၾကိဳးစားေနရင္း ေပ်ာ္ရႊင္ေသာဘ၀ရဲ႕ အႏွစ္သာရကို ရွာေဖြမိခဲ႔တယ္ေလ... ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမ အားလံုးကုိလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ေသာဘ၀ကုိ ဖန္တီးယူေစခ်င္ပါတယ္... ႏွစ္သစ္မွာ အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ၾက၍ ကုိယ္ရည္ရြယ္ထားေသာ အၾကံအစည္မ်ား ရွင္သန္ထေျမာက္ပါေစလို႔ ႏွစ္သစ္မဂၤလာ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလိုက္ပါသည္။

အင္တာနက္မွ ကုိးကားထားေၾကာင္း ၀န္ခံပါသည္။ ပံုကုိ ဒီ ကေနယူပါ၏။

Tuesday, May 5, 2009

စီမံခန္႔ခြဲၿခင္း ဆိုသည္မွာ ...

မွန္ကန္တဲ႔ စီမံခန္႔ခြဲမႈအေၾကာင္းကို ပါေမာကၡ တစ္ေယာက္က သက္ေသၿပသြားဖူးပါတယ္။
တစ္ခါက ပါေမာကၡ တစ္ေယာက္ဟာ အတန္းထဲ ၀င္လာၿပီး မွန္ကန္တဲ႔ စီမံခန္႕ခြဲမႈအေၾကာင္း
ရွင္းၿပမယ္ဆိုၿပီး ဗူးတစ္လံုးကို အခန္းထဲသြင္းလာတယ္။
ေက်ာင္းသားေတြက စိတ္၀င္တစားနဲ႔ ၾကည္႔ေနၾကတယ္။

ဆရာၾကီးဟာ ဗူးထဲက ပထမဦးဆံုး ဖန္ပုလင္းအ၀အက်ယ္ၾကီးကို ယူထုတ္လိုက္တယ္။
"ဒါဘာပုလင္းလဲ ၊ အထဲမွာ ဘာရွိလဲ"
"ေလပဲ ရွိပါတယ္"
"ေကာင္းၿပီ ၊ ဒီအထဲကို ေဂါက္သီးေတြ ထည္႕လိုက္မယ္"

ဆရာၾကီးဟာ ဖန္ဗူးထဲကို ေဂါက္သီးေတြတစ္လံုးၿပီးတစ္လံုး ထည္႕တယ္။
မၾကာမီ ေဂါက္သီးေတြ အားလံုးဖန္ဗူးထဲ ၿပည္႕သြားတယ္။ ထပ္ထည္႕လို႔ မရေတာ႔ဘူး။
ဆရာၾကီးက ေက်ာင္းသားေတြကို ေမးတယ္။

"ကဲ ၿပည္႕ၿပီလား"
"ၿပည္႕ပါၿပီ"
"ထပ္ထည္႕လို႔ရေသးလား"
"ထပ္ထည္႕လို႔မရေတာ႔ဘူး"
"ေဂါက္သီးေတြေတာ႔ ထပ္ထည္႔လို႔မရေတာ႔ဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ေဂၚလီလံုးေလးေတြေတာ႔
ထည္႔လို႔ရတယ္"

ေရာင္စံု ေဂၚလီလံုးေလးေတြဟာ ေနရာလြတ္ေတြအၾကား ၀င္သြားတယ္။ ပါေမာကၡၾကီးက
ဖန္ဗူးကုိ လႈပ္ခါေပးတယ္။ ေဂၚလီလံုးေလးေတြဟာ ေဂါက္သီးအၾကားက
ေနရာလြတ္ေတြထဲကို၀င္သြားတယ္။
ေနာက္ဆံုးေဂၚလီလံုးေတြ ထည္႕လို႕မရေတာ႔ဘူး။
ပါေမာကၡၾကီးက ေက်ာင္းသားေတြကို ေမးၿပန္တယ္။

"ထပ္ထည္႔လို႔ရေသးလား"
"ထပ္ထည္႔လို႔ မရေတာ႔ပါဘူး"
"ေဂၚလီလံုးေတြကိုေတာ႔ ထည္႔လို႔မရေတာ႔ဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ဒီမွာၾကည္႕"
ဆရာၾကီးဟာ သဲအိတ္တစ္ခုကိုယူၿပီး သဲေတြကို ဖန္ဗူးထဲထည္႕တယ္။
သဲေတြ ၀င္သြားတယ္။ လႈပ္ေလသဲေတြ၀င္ေလပါပဲ။ ေနာက္ဆံုးသဲေတြ မ၀င္ေတာ႔ဘူး။
"ထပ္ထည္႕လို႕ရေသးလား"
"ထပ္ထည္႕လို႕ ရရင္လည္းရမယ္။ မရရင္လည္း မရဘူး"

ေက်ာင္းသားေတြ ပါးသြားပါၿပီ။ သူတို႕ဟာအေၿဖတစ္ခုတည္းကို မေပးေတာ႔ဘူး။
"ေကာင္းၿပီ။ ဒီအထဲ ေရထည္႕လို႕ရေသးတယ္"

ဆရာၾကီးဟာ ေရသန္႔ဗူးထဲမွ ေရေတြကို တၿဖည္းၿဖည္းခ်င္းထည္႕တယ္။
ေရေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား၀င္သြားပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးမွာ ပါေမာကၡၾကီးက ေၿပာတယ္။

"ေနာက္ထပ္ထည္႕လို႕မရေတာ႔ဘူး။ ၿပီးသြားၿပီ။"
"ဒါဟာ ဘာသင္ခန္းစာေပးတယ္လို႕ထင္သလဲ"
"အစီအစဥ္ က်နမႈပါ" ေက်င္းသားတစ္ေယာက္က ၿပန္ေၿဖတယ္။

"မွန္္ပါတယ္။"
အစီအစဥ္က်နမႈဟာ အေရးပါပါတယ္။ မွန္ကန္တဲ႔ စီမံခန္႔ခြဲမႈေပါ႔။
ေရကိုအရင္ထည္႕ၿပီးမွ ေဂါက္သီးကိုထည္႕ရင္ ေရလွ်ံထြက္မယ္။
ေဂၚလီလံုးေတြ ၿပည္႕ေအာင္ထည္႕ၿပီးမွ ေဂါက္သီးထည္႕လို႕မရဘူး။
ဒီအတိုင္းပဲ သဲေတြထည္႕ၿပီးမွ ေဂၚလီလံုးထည္႕လို႕ မရၿပန္ဘူး။
ဘ၀မွာအစီအစဥ္က်နမႈဟာ အင္မတန္အေရၾကီးပါတယ္"

"မိမိ ဘာကိုဦးစားေပးမွာလဲ"

ဖတ္ၾကည္႕ၿပီးရင္ ေတြးၾကည္႕ပါ။ ဘယ္ကိစၥမဆို ဒီအတိုင္းေတြးၾကည္႕ပါ။
သင္႔ရဲ႕ ဘ၀မွာ ေအာင္ၿမင္မႈေတြ ပိုၿပီးရလာပါလိမ္႕မယ္။

(ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္မွ ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညိဳေရးသားထားသည္ကို အလြန္သေဘာက်မိသၿဖင္႕
ၿပန္လည္မွ်ေ၀ ခံစားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။)

ၾကာေတာ႔ၾကာပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္သက္လြန္းလို႔ ျပန္လည္တင္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။